غروب دمع من الأجفان تنهمل

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1اشک‌های ریزان از پلک‌ها سرازیر است و سوزشی با تشنگی اندوه شعله می‌کشد.•غُروبُ دَمْعِ مِنَ الأَجْفَانِ تَنْهَمِلُ ⁎ وحُرْقَةٌ بِغَلِيلِ الحُزْنِ تَشْتَعِلُ
2. 2آتش اندوه را، چون بر دل‌ها برافروخته شود، جز بارانِ ریزان و تر خاموش نمی‌کند.•ولَيسَ يُطْفِىءُ نار الحُزْنِ إِذ وَقَدَتْ ⁎ عَلَى الجَوَانحِ إِلاَّ الوَاكِفُ الخَضِلُ
3. 3اگر اندوه سخت شود شگفتی نیست، یا اگر شکیبایی کم شود نه سرزنشی هست و نه ملامتی.•إِنْ لَجَّ حُزْنٌ، فَلا بِدْعٌ وَلاَ عَجَبٌ ⁎ أَو قَلَّ صَبْرٌ، فَلاَ لَوْمٌ ولاَ عَذَلُ
4. 4به جانم سوگند، مصیبتی که شب‌ها با آن آمدند بسیار سنگین بود و حادثه‌ای بزرگ رخ داد.•عَمْرِي، لقَدْ فَدَحَ الخَطْبُ الَّذي طَرَقَتْ ⁎ بِهِ اللَّيَالِي، وجَلَّ الحادِثُ الجَلَلُ
5. 5خدا را چه دستی که مرگ ما را با آن جدا کرد، و چه جانی که اجل آن را ربود!•لِلهِ أَيُّ يَدٍ بََانَ الحِمَامُ بها ⁎ مِنَّا، وأَيَّةُ نَفْسٍ غالَها الأَجَلُ
6. 6بانوی مردم بود به حق پس از سرور آنان، و از کارهای ماندگار، پیشی نخستین.•سَيِّدَةُ النَّاسِ حَقًّا بَعْد سَيّدِهِمْ ⁎ ومَنْ المأُثُرَاتُ الُّسبَّقُ الأُوَلُ
7. 7تقدیری حتمی برایش روان شد و ناخوشایندی‌اش بر او فرود آمد، و قضایی نزدیک و شتابان.•جرَى لَهَا قَدَرٌ حَتْمٌ، فَحلَّ بها ⁎ مَكْرُوهُهُ، وقضاءٌ مُوشِكٌ عَجِلُ
8. 8پس هر دیده‌ای را از اشک مرواریدهایی است و هر دلی را از حسرت سرگرمی‌ای.•فَكُلُّ عَيْنٍ لَهَا مِن عَبْرَةٍ دِرَرٌ ⁎ وكلُّ قَلْبٍ لهُ من حَسْرَةٍ شُغُلُ
9. 9گریستن بر او و مصیبت او همگانی شد، چنان که ابر بارنده باران فراگیر را در بر می‌گیرد.•عَمَّ البُكَاءُ عَلَيْها والمُصَابُ بها ⁎ كَمَا يَعُمُّ سَحَابُ الدِّيمَةِ الهَطَلُ
10. 10شرق و غرب از اندوه ماندگار برای فقدان او پوشیده‌اند، و دشت و کوه.•فالشَّرْقُ والغَرْبُ مَغْمُورانِ مِن أَسَفٍ ⁎ باقٍ لِفقْدَانِها، والسَّهْلُ والجَبَلُ
11. 11پاداش خدا از آنچه ترک کرد عوض است، و بهشت جاودان از آنچه به جا گذاشت بدل.•مَثُوبَةُ اللهِ مِمَّا فَارقَتْ عِوَضٌ ⁎ وجَنَّةُ الخُلْدِ مِمَّا خَلَّفَتْ بَدَلُ
12. 12به امامی بگو که نعمت‌هایش بسیار است، مژده‌اش امید است و خشمش بیم:•قُلْ لْلإِمامِ الَّذي آلاَؤْهُ جُمَلٌ ⁎ وبِشْرُهُ أَمَلٌ، وسُخْطُهُ وَجَلُ
13. 13بقا بر روزگار تو را باد، تازه‌شونده، و عمر با نعمت‌ها دراز و پیوسته باد.•لَكَ البَقَاءُ عَلَى الأَيامِ يَقْتَبِلُ ⁎ والعُمْرُ بَمْتَدُّ بالنُّعْمَى ويَتَّصِلُ
14. 14و مردم همه، در هر حادثه، فدای نعل تو باشند که لغزشی تو را نربایید.•والنَّاسُ كلُّهُمُ في كُلِّ حَادِثَةٍ ⁎ فِدَاءُ نَعْلِكَ أَنْ يَغْتَالَك الزَّلَلُ
15. 15اگر برای دین خدا بمانی که پاسبان آنی، هر مصیبت کوچکی تحمل‌پذیر است.•إِذا بَقْيتَ لِدِينِ اللهِ تَكُلأُهُ ⁎ فَكُلُّ رُزْءٍ صَغِيرُ القَدْرِ مُحْتَمَلُ
16. 16اگر در سوگ آن کسی که زنی مانند او نبود نشسته‌ای، کاری کردی که هیچ مردی نکرد.•لَئِنْ رُزِيتَ الَّتِي ما مِثْلُها امْرَأَةٌ ⁎ لَقَدْ أَتِيتَ الَّذي لَمْ يُؤْتَهُ رَجُلُ
17. 17شکیبایی و شناختی راستین از خدا؛ و شکیبایی زیباترین جامه است چون پوشیده شود.•صبْراً ومَعْرِفَةً باللهِ صادِقةً ⁎ والصَّبْرُ أَجْمَلُ ثَوْبٍ حِين يُبْتًذَلُ
18. 18خود را به پیامبر از او تسلی دادی؛ و در جاودانگی پس از پیامبر برگزیده امیدی نیست.•عَزَّيْتَ نَفْسَكَ عَنْهَا بالنَّبِيَّ، ومَا ⁎ في الخُلْدِ بَعْدَ النَّبِيِّ المُصْطَفَى أَمَلُ
19. 19چگونه امید جاودانگی ببندیم که پیش از ما پیامبران خدا و رسولان بدان ویژه نشدند؟•وَكَيْفَ نَرْجُو خُلُوداً لَمْ يُخَصَّ بهِ ⁎ مِنْ قبْلِنَا أَنْبِياءُ اللهِ والرَّسْلُ
20. 20خدا عمرت را در نعمت‌ها شاد دراز کناد و بیش از آنچه می‌خواهی از آنها به تو دهد.•عمَّرَكَ الله في النَّعْمَاءِ مُبْتَهِجاً ⁎ بها، وأَعْطَاكَ منْهَا فَوْقَ ما تَسَلُ