تمادى اللائمون وفي فؤادي

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1سرزنش‌گران پافشاری کردند و در دلم سوز عشقی است که با پافشاری شدت می‌گیرد.•تمادى اللائمون وفي فؤادي ⁎ جوى حب يلج به التمادي
2. 2می‌بینم که شب‌ها دلبستگی‌ها را به پایان می‌رسانند، اما دلبستگی به آن بخیل پایان ندارد.•أرَى الأهوَاءَ يُنفِدُها الليَالي ⁎ وَما لِهَوَى البَخيلَةِ مِنْ نَفَادِ
3. 3خیالش جانشین او می‌شود و یادش را هنگام دوری نزدیک می‌کند.•يَبيتُ خَيالُها مِنْهَا بَديلاً ⁎ وَيَقرُبُ ذِكْرُها، عندَ البِعادِ
4. 4وزیر مرا به خصلت‌هایی از نیکی‌ها راند که شمارش پاک و درست است.•لقَدْ أجرَى الوَزِيرُ إلى خِلالٍ ⁎ منَ الخَيرَاتِ، زَاكِيَةِ العِدادِ
5. 5نرمی را جست، بی‌آنکه دوراندیشی را تباه کند و بی‌آنکه از راه درست منحرف شود.•تَوَخّى الرّفقَ غَيرَ مُضيعِ حَزْمٍ ⁎ وَلا مُتَنَكِّبٍ قَصْدَ السَّدادِ
6. 6چون جهان را تدبیر کرد، کرانه‌هایش صلاح را به جای تباهی گرفتند.•وَلمّا دَبّرَ الدّنْيَا اسْتَعَاضَتْ ⁎ جَوَانِبُها الصّلاحَ مِنَ الفَسَادِ
7. 7گره‌های سرزمین‌ها به یاد او گشوده می‌شود و دورترین شهرها به نام او گشوده می‌گردد.•تُحَلُّ بذِكْرِهِ عُقَدُ النّوَاحي ⁎ وتُفْتَحُ باسْمِهِ أقصَى البِلادِ
8. 8چون عزم خود را برای کاری به انجام رساند، عفو او را از کوشش بی‌نیاز می‌کند.•إذا أمْضَى عَزِيمَتَهُ لخَطْبٍ ⁎ كَفَاهُ العَفْوُ دونَ الإجْتِهادِ
9. 9از عبیدالله نعمتی را سپاس خواهم گفت که بازگشتن آن پیش‌تر و آشکارش گذشته است.•سأشكُرُ، مِنْ عُبَيدِ الله، نُعمَى ⁎ تَقَدَّمَ عائِدٌ مِنْها، وَبَادِ
10. 10چون جان‌های قومی از حقوق سر بزنند و بازگردانیدن واجب آن را خسته شوند،•إذا أبَتِ الحُقوقَ نُفُوسُ قَوْمٍ ⁎ وَمَلّوا رَجْعَ وَاجِبها المُعَادِ
11. 11چون تیر برنده‌ی قمار پیش افتاد و چون اسب نجیب فزونی یافت.•تَقَدَّمَ قِدْمَةَ القِدْحِ المُعَلّى ⁎ وَزَادَ زِيادَةَ الفَرَسِ الجَوَادِ
12. 12هر که به ابوالحسن امیدوار باشد، شب را می‌گذراند و آرزوی او بهترین آرزوهاست.•وَمَنْ يأمُلْ أبا الحَسَنِ المُرَجّى ⁎ يَبِتْ، وَمُرَادُهُ خَيرُ المُرَادِ
13. 13جانم و بهره‌ام از تازه و کهنه، فدای تو از گردش‌های روزگار.•فِداؤكَ مِنْ صُرُوفِ الدّهرِ نفسِي ⁎ وَحَظّي مِنْ طَرِيفٍ، أوْ تِلادِ
14. 14آیا نیاز من دور می‌شود، حال آنکه آهنگ آن به سوی توست و تکیه‌ام بر عنایت توست؟•أتُبعِدُ حاجَتي، وَإلَيكَ قَصْدي ⁎ بها، وَعلى عِنايَتِكَ اعتِمادِي
15. 15ایستادن تو در آن مرا بس خواهد بود، که پایانش ستوده و آغازش نیکوست.•سيَكفيني مَقَامٌ مِنْكَ فيها ⁎ حَميدُ الغِبّ مَحمُودُ المبادي