أمرر على حلب ذات البساتين

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1از حلب پر باغ بگذر، با منظر هموار و زندگی گوناگونش.•أُمْرُرْ عَلى حَلَبٍ ذاتِ البَساتِينِ ⁎ وَالمَنظَرِ السّهلِ، وَالعَيشِ الأفَانِينِ
2. 2و به دحمان بگو، اگر با گیسویش روبه‌رو شدی: به آدمی ناپایدارخوی و سست‌عقل بگو:•وَقُلْ لِدُحْمَانَ، إنْ وَاجَهْتَ جُمّتَه ⁎ تَقُلْ لمُضْطَرِبِ الأخلاقِ مأفُونِ
3. 3بخششت را چون دست‌بند گرفتی و اگر هم می‌دادی جز اندک و پست نمی‌دادی.•أمسَكْتَ نَيلَكَ إمْسَاكَ القُمُدّ، وَلوْ ⁎ أعطَيْتَ لمْ تُعطِ غَيرَ القُلّ وَالدّونِ
4. 4در میان خردمندان مردم برایم امیدی نبود، پس چگونه در دیوانگان نیکی امید بستم؟•ما كانَ في عُقَلاءِ النّاسِ لي أمَلٌ ⁎ فكَيفَ أمّلْتُ خَيراً في المَجانِينِ
5. 5فخر مکن، که پدرت به بهرام گور و بهرام شوبین نسبت داده نشد.•لا تَفخَرَنّ، فلَمْ يُنسَبْ أبوكَ إلى ⁎ بَهرَامِ جُورٍ، وَلا بَهرَامِ شُوبينِ
6. 6نه نوشجان و نه نوبخت بر او گذشتند و نه از کسری و شیرین درخشید.•لا النّوْشَجانُ، وَلا نوبَختُ طافَ به ⁎ وَلا تَبَلّجَ عن كِسرَى وَسيرِينِ
7. 7اگر کوه‌های پارس از شرف بالا روند، پیران تو در کاه‌ها خمیده‌اند.•إن عَلَتْ هَضَبَاتُ الفُرْسِ من شَرَفٍ ⁎ رَاحَتْ شيوخُكَ قُعساً في التّبابِينِ
8. 8بر بربط خم شده‌اند و آواز زمرتا و صدای آسیاب‌ها آنان را شاد می‌کند.•مُقَوَّسينَ عَلى البَرْبَنْدِ، يُطرِبُهُمْ ⁎ سَجعُ الزَّمَرْتا، وَأصْوَاتُ الطّوَاحينِ
9. 9خراجم را آن که پرداخت، چون تو در آن بخل کردی، باران بخشش مرده‌ای بود که در موش دفن شده.•أدّى خَرَاجيَ، لمّا أنْ بَخُلْتَ بهِ ⁎ حَيا نَدَى مَيّتٍ في مُوشَ مَدفونِ
10. 10بازمانده‌ای از بخشش دریا مرا از خزه‌ی سبز و گل بیزار ساخت.•بَقِيّةٌ مِنْ عَطَاءِ البَحْرِ رَغّبَني ⁎ بها عن الطُّحلُبِ المُخضَرّ، وَالطّينِ
11. 11اگر نعمت‌های کهنهٔ او را از یاد ببرم، در دنیا و دین مانند تو خواهم بود.•فإنْ تَنَاسَيْتُ نُعْمَاهُ التي قَدُمَتْ ⁎ فْكُنْتُ مثلَكَ في الدّنيا وَفي الدّينِ‍ ‍‍‍‍‍‍‍