فأحسن ما قال امرؤ فيك دعوة

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1بهترین چیزی که مردی دربارهٔ تو می‌گوید دعایی است که نیت و پذیرش بر آن گرد آمده‌اند.•فَأَحْسَنُ ما قالَ امْرؤٌ فِيكَ دَعْوَةٌ ⁎ تَلاَقَتْ عَلَيْها نِيَّةٌ وقُبُولُ
2. 2و سپاسی که گویی خورشید به پراکندن آن می‌پردازد؛ در هر سرزمین خبردهنده‌ای و فرستاده‌ای هست.•وشُكرٌ كأَنَّ الشَّمسَ تُعْنَى بنَشرهِ ⁎ فَفِي كُلِّ أَرْضِ مُخْبِرٌ ورَسُولُ
3. 3آن دو بوی نیکی را آشکار می‌کنند تا گویی در روز باد شمال، شرابی بیدارم می‌دارد.•يُبينَانِ عَرْفَ العُرْفِ حَتَّى كأَنَّمَا ⁎ يؤَرَّقُ في يَوْم الشَّمَالِ شَمُولُ
4. 4چه بسیار نعمت‌هایت که اگر زبان معدّ بخواهد سپاسش گوید، به ترس و واپس‌نشینی دچار می‌شود.•وكَمْ لَكَ نُعْمَى لو تَصَدَّى لشُكرِهَا ⁎ لِسَانُ مُعِدٍّ لاعْتَرَاهُ نُكُولُ
5. 5خود را وامی‌دارم که گذشت او را با کوشش خود پاسخ دهم، و آیا اندک پاداش فراوان می‌شود؟•أُكَلِّفُ نَفسِي أَن أُقَابلَ عَفوَهَا ⁎ بجُهْدِي، وهَل يَجْزِي الكَثِيرَ قَليلُ
6. 6اگر سپاس تو را آشکار نگویم، حاشا از خوی بخل، من بخیلم.•فإِنْ أَنا لم أَصْدَعْ بِشُكْرِكَ إِنَّني ⁎ وحَاشايَ من خُلْقِ البَخِيلِ ـ بَخِيلُ