ودع عبيدة إن البين قد أفدا

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1عبیده را وداع کن که جدایی نزدیک شد؛ آیا در رفتن بدون او رشدی می‌بینی؟•ودع عبيدة إن البين قد أفدا ⁎ وهل ترى في رحيلٍ دونها رشدا
2. 2نه، برای کسی که شتران او بسته شد و بامداد می‌رود، بر ماندگان پیمانی هست.•لا بل لِغَادٍ إِذَا زُمَّتْ رَكائبهُ ⁎ عَلَى المقِيمِينَ.... عَهدا
3. 3بر مردی سلام کردن را از من دریغ مکن که مردم جز کمتر از آنچه او یافت نیافتند.•فلا تضني بتسيلم على رجل ⁎ لا يجد الناس إلا دون ما وجدا
4. 4پیمانی با عاشقی که اگر می‌توانست، ای عبد، پیش از جدایی سلام می‌کرد یا پیمان می‌بست.•عهداً إلى عاشقٍ لو يستطيعكم ⁎ يا عَبْدَ سَلَّم قَبْلَ الْبَيْن أو عَهِدَا
5. 5نمی‌دانم چون دیدارگاه از شما دور شود، آیا خانه‌مان گرد می‌آید یا هرگز دیدار نمی‌کنیم.•ولستُ أدري إذا شط المزار بكم ⁎ هل تجمع الدار أم لا نلتقي أبدا
6. 6عبیده از سلام دریغ کرد و پنهان شد و اشک چشمی را که خشک شده بود برانگیخت.•ضَنَّتْ عُبَيْدَةُ بالتَّسْلِيم فاحْتَجَبَتْ ⁎ فَهَيَّجَتْ دَمْعَ عَيْنٍ كانَ قَدْ جَمَدَا
7. 7گفتم چون چشمم به عشق شما گواهی داد و گریزی از گفت‌وگو با تو نیافتم:•فَقُلْتُ إِذْ شَهِدَتْ عَيْنِي بحُبِّكُمُ ⁎ ولم أجد عن حوارٍ فيك ملتحدا
8. 8گاه چیزی خردمند را ناتوان می‌کند و آن را کسی می‌یابد که نه خرد دارد و نه توان.•قد يعجز الشيء ذا لب ويدركه ⁎ مَنْ لاتَرَى عِنْدَهُ لُبًّا ولا جَلَدَا
9. 9مردم آنچه را قضا نزدیک می‌کند دور نمی‌سازند و آنچه دور شد چیزی نزدیکش نمی‌کند.•لا يُبْعِدُ النّاسُ مَا يدْنُو الْقَضَاء به ⁎ ولا يُقَرِّبُه شيءٍ إِذَا بعُدا
10. 10پس از کوشش در مهرش کوتاهی کردم؛ آیا آن که کوشید بر کوتاهی سرزنش می‌شود؟•قَصَّرْتُ بَعْدَ اجْتِهَادٍ في مَوَدَّتها ⁎ وهل يلام على التقصير من جهدا
11. 11با صاحب چشم بی‌خواب چه می‌فرمایی؟ اگر بخواهی می‌میرد و اگر جاودانش کنی جاودان می‌ماند.•ما تأمرين بذي عين مؤرقةٍ ⁎ إِنْ شِئْتِ مَاتَ وإِنْ خَلَّدْتِهِ خَلَدَا
12. 12گاه بیمار از جایی بیرون می‌رود و گاه زبان بد به نشسته می‌رسد.•قد يخرج المخرج المعتل صاحبه ⁎ وقد ينال لسان السوء من قعدا
13. 13سیه‌چشم دست بر دل خود نگه داشته بود، از کوچ‌کننده‌ای که دل و جگر را برانگیخت.•ظلت على قلبها الحوراء ممسكةً ⁎ مِنْ ظَاعِنٍ حَرَّكَ الأَحْشَاءَ وَالْكَبِدا