أبَى طَلَلٌ بِالجِزْعِ أَنْ يتكلما

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1خرابه‌ای در جزع از سخن گفتن سر باز زد؛ چه زیان داشت اگر عاشقی را پاسخ می‌داد؟•أبَى طَلَلٌ بِالجِزْعِ أَنْ يتكلما ⁎ وماذا عليه لو أجاب متيَّما
2. 2در فرع و لوا نشانه‌هایی مانده و بازی‌گاه‌هایی که جز به گمان شناخته نمی‌شوند.•وبالفرع آثارٌ بقين وباللوى ⁎ ملاعبُ لا يُعرفن إلا توهُّما
3. 3چون به شیوهٔ قبیلهٔ مضر خشم گیریم، پردهٔ خورشید را می‌دریم یا خون می‌بارد.•إذا ما غضبنا غضبةٍ مضريةً ⁎ هَتَكْنَا حِجَابَ الشَّمْسِ أوْ أمطرت دما
4. 4چون سروری از قبیله‌ای را عاریه دهیم، بر بلندای منبر بر ما درود می‌فرستد.•إذا ما أعرنا سيداً من قبيلةٍ ⁎ ذُرَى مِنْبَرٍ صَلَّى علَينا وسَلَّما
5. 5ما قومی هستیم که اسبانمان پیوسته با پادشاهی درمی‌آویزند یا غنیمتی را غارت می‌کنند.•وإنا لقومٌ ما تزالُ جيادنا ⁎ تساورُ ملكاً أو تناهبُ مغنما
6. 6آسمانی بر فراز خود آفریدیم با ستارگانش از شمشیرها و غباری که دیده را تیره می‌کند.•خلقنا سماءً فوقنا بنجومها ⁎ سيوفا ونقعا يقبض الطرفَ أقتما
7. 7و جایگاه روزی که جنگ تنگنای خود را کشید، سایه‌اش نزدیک شد و سرخ گشت تا گداخت.•ومحبس يوم جرَّت الحربُ ضنكهُ ⁎ دنا ظلُّه واحمرّ حتى تحمَّما
8. 8بر اخلاق جوانی برتری یافتم و اندوه‌هایم پیش افتاد تا پیش‌رویی نیافتم.•تفوَّقتُ أخلاقَ الصِّبا وتقدَّمت ⁎ هموميَ حتَّى لم أجد متقدَّما
9. 9اکنون هنگام آن است که جان شرمسار شود و همسالانم بازایستند و من به آنچه استوارتر بود بازگشتم.•فهذا أوان استحيت النفسُ وارعوى ⁎ لِدَاتي وراجعتُ الذي كان أَقْوَمَا
10. 10و روزی چون تنور کنیزان که افروختند و هیزم درشت در آن نهادند تا شعله کشید.•ويومٍ كتنُّور الإماء سجرنه ⁎ وأوقدنَ فيه الجزل حتَّى تضرَّما
11. 11خود را در شراره‌های باد گرمش افکندم و ماده‌شتران سپیدم را، تا از بینی‌شان خون چکید.•رميت بنفسي في أجيج سَمُومِه ⁎ وبالعيس حتى بضَّ منخرُها دمَا