1. ۱افتاده‌ایم سخت به دام بلای گلیارب چو ما مباد کسی مبتلای گل
2. ۲گِل مشکلی شده‌است به هر معبر و طریقگام روندگان شده مشکل‌گشای گل
3. ۳هرگه که ابر خیمه زند در فضای شهربر بام هر سرای برآید لوای گل
4. ۴گل دل نمی‌کند ز خراسان و اهل اوای جان اهل شهر فدای وفای گل
5. ۵گر صدهزار کفش بدرد به پای خلقهرگز نمی‌رسند به کشف غطای گل
6. ۶با خضر اگر روند به ظلمات کوچه خلقاسکندری خورند در آن چشمه‌های گل
7. ۷اول قدم که بوسه زندگل به پای ماافتیم بر زمین و ببوسیم پای گل
8. ۸گل‌ها ثقیل و درهم و کوچه خراب و تنگآه از جفای کوچه و داد از جفای گل
9. ۹گل هرچه را به پنجه درآورد ول نکردصد آفرین به پنجه معجزنمای گل
10. ۱۰از گل ز بس که خاطر و دل‌ها فسرده استگُل نیز بعد از این ندمد از فضای گل
11. ۱۱بر روزگار خویش کنم گریه بامدادچون بنگرم به خندهٔ دندان‌نمای گل
12. ۱۲از پشت تا به شانه و از پیش تا به ریشهستند خلق یکسره غرق عطای گل
13. ۱۳امروز در قلمرو طوس از بلند و پستآن جایگه کجاست که خالی است جای گل
14. ۱۴آید اگر جهاز زره‌پوش ز انگلندحیران شود ز لجهٔ بی‌منتهای گل
15. ۱۵گر لای و گل تمام نگردد از این بلداهل بلد تمام بمانند لای گل
16. ۱۶شرم آیدم زگفتن بسیار ورنه بازچندین هزار مسئله باشد ورای گل