1. ۱عید بر بدر دین مبارک بادسنقر آن آفتاب دولت و داد
2. ۲آنکه شغل نظام عالم راچرخ از عدل او نهد بنیاد
3. ۳وانکه قصر خراب دولت رادهر از دست او کند آباد
4. ۴برق تیغش چو برق روشن و تیزابر جودش چو ابر معطی و راد
5. ۵سنگ حلمش ببرده سنگ از خاکسیر حکمش ربوده گوی از باد
6. ۶همتش آنچنان که از سر عجزامر او را زمانه گردن داد
7. ۷در شجاعت به روز حرب و مصافآنکه شاگرد اوست هست استاد
8. ۸پای چون بر فلک نهاد ز قدرعدل او بر زمانه دست گشاد
9. ۹ای ترا رام بوده هر توسنوی ترا بنده گشته هر آزاد
10. ۱۰بنده را گرنه حشمتت بودیکاندرین حادثه شفیع افتاد
11. ۱۱که گشادیش در زمانه ز بندکه رسیدیش در زمین فریاد
12. ۱۲کاندر اطراف خاوران از ویهیچ‌کس را همی نیاید یاد
13. ۱۳گرنه عدل تو داد او دادیآه تا کی برستی از بیداد
14. ۱۴چکنم از شب جهان که جهاناین نخستین جفا نبود که زاد
15. ۱۵همتت چون گشاد دست به عدلقدر تو بر سپهر پای نهاد
16. ۱۶تا بود ز اختلاف جنبش چرخیکی اندوهناک و دیگر شاد
17. ۱۷هیچ شادیت را مباد زوالهیچ اندوهت از زمانه مباد