1. ۱باغ سرمایهٔ دگر داردکان شد از بس که سیم و زر دارد
2. ۲هیچ طفل رسیده نیست دروکه نه پیرایهٔ دگر دارد
3. ۳می‌نماید که از رسیدن عیدچون همه مردمان خبر دارد
4. ۴طبع بر کارگاه شاخ نگرکه چه دیبای شوشتر دارد
5. ۵گل رعنا به یاد نرگس مستجام زرین به دست بر دارد
6. ۶بلبل اندر هوای بزم وزیرصد نوای عجب ز بر دارد
7. ۷ابر بی‌کوس رعد می‌نرودتا گل اندر جهان حشر دارد
8. ۸گر ز بیجاده تاج دارد گلزیبدش ملک نامور دارد
9. ۹بر ریاحین به جملگی ملکستنه سر و کار مختصر دارد
10. ۱۰نی کدامست وز کجا باریکه ز فیروزه صد کمر دارد
11. ۱۱هر زمانی چنار سوی فلکبه مناجات دست بر دارد
12. ۱۲مگر اندر دعای استسقاستورنه او با فلک چه سر دارد
13. ۱۳پیش پیکان گل ز بیم گشادهر شب از هاله مه سپر دارد
14. ۱۴با بقایای لشکر سرماگر صبا عزم کر و فر دارد
15. ۱۵تیغ در دست بید می‌چکندوز چه معنی زره شمر دارد
16. ۱۶در چنین موسمی که باغ هنوزکس نداند چه مدخر دارد
17. ۱۷یاسمین را ببین که تا دو سه روزبی‌رفیقان سر سفر دارد
18. ۱۸دهن لاله چون دهان صدفابر پیوسته پر گهر دارد
19. ۱۹لاله گویی که بر زبان همه روزمدح دستور دادگر دارد
20. ۲۰تا که اندر دعا و مدح وزیرلب لعلش همیشه تر دارد
21. ۲۱ناصر دین که شاخ دولت و دیناز معالیش برگ و بر دارد
22. ۲۲طاهربن المظفر آنکه خدایهمه وقتیش با ظفر دارد
23. ۲۳آنکه گیتی ز شکر هستی اویک دهان سر به سر شکر دارد
24. ۲۴وانکه از عشق نام و صورت اوخاک سمع و هوا بصر دارد
25. ۲۵رایش اندر نظام کار جهاناز قضا سعی بیشتر دارد
26. ۲۶کلکش اندر بیان باطل و حقکمترین مستمع قدر دارد
27. ۲۷دستش ار واهب حیات نشددر جمادات چون اثر دارد
28. ۲۸اثری بیش از این بود که دروکلک نطق و نگین نظر دارد
29. ۲۹کسوت قدر اوست آن کسوتکز نهم چرخ آستر دارد
30. ۳۰در نه اقلیم آسمان حکمشکارداران خیر و شر دارد
31. ۳۱زاتش باس اوست اینکه هواشروز و شب شعله و شرر دارد
32. ۳۲زدهٔ پشت پای همت اوستهرچه ایام خشک و تر دارد
33. ۳۳سعد اکبر که از سعادت عامخویشتن در جهان سمر دارد
34. ۳۴هنرش زاسمان بپرسیدمکز چه این اختصاص و فر دارد
35. ۳۵گفت شاگرد رای دستورستبس بود گر همین هنر دارد
36. ۳۶ای به جایی که رایت ار خواهدرسم شب از زمانه بردارد
37. ۳۷ناید اندر کرشمهٔ نظرتهرچه تقدیر منتظر دارد
38. ۳۸کلبه‌ای از جهان جاه تو نیستفوق و تحتی که جانور دارد
39. ۳۹چشم بخت تو در جهان‌بانیسال و مه سرمهٔ سهر دارد
40. ۴۰فتنه زان سوی خوابگاه فناروز و شب شیوهٔ حذر دارد
41. ۴۱عرصهٔ ساحت تو چیست سپهرکاختر و برج و ماه و خور دارد
42. ۴۲روضهٔ مجلس تو چیست بهشتکه فنا از برون در دارد
43. ۴۳حیرت نعمت تو چو جذر اصمیک جهان عقل گنگ و کر دارد
44. ۴۴مهر تو از بهشت دارد قدرخشم تو صولت سقر دارد
45. ۴۵عقل آزاد بر تو می‌نرسدکه جهان جمله زیر پر دارد
46. ۴۶مرغ فکرت کجا رسد که هنوزرشته در دست خواب و خور دارد
47. ۴۷نیمه‌ای زین سوی ولایت تستهر ولایت که آن فکر دارد
48. ۴۸پدر اول آدم آنکه وجودنه ز مادر نه از پدر دارد
49. ۴۹قبلهٔ آسمانیان زانستکه چو تو در زمین پسر دارد
50. ۵۰در دریای دهر کیست؟ توییوین سخن عقل معتبر دارد
51. ۵۱گوهرت زانکه زبدهٔ بشرستجای در حیز بشر دارد
52. ۵۲آفتاب ار زبرترست چه شدکار گوهر نه مستقر داد
53. ۵۳جرم خاشاک را از آن چه شرفکاب دریاش بر زبر دارد
54. ۵۴به تحمل چو تو نگردد خصمخود ندارد هنوز و گر دارد
55. ۵۵چون کلیم و مسیح کی باشدهرکه چوب کلیم و خر دارد
56. ۵۶خصم چندان هوس پزد که تراحلم بر عفو ماحضر دارد
57. ۵۷دیو چندان علم زند که نبیمکه بی‌سایهٔ عمر دارد
58. ۵۸با خلاف تو دست کیست یکیکه نه یک پای در سقر دارد
59. ۵۹نوح پیغمبری که بر اعداقهرت اعجاز لاتذر دارد
60. ۶۰شکر این در جهان که یارد کردآنکه توفیق راهبر دارد
61. ۶۱کاب در جوی تست و چرخ چو پلدشمنان را لگد سپر دارد
62. ۶۲تا ز تکرار دور چنبر چرخبر جهان خیر و شر گذر دارد
63. ۶۳روز عمر تو باد کز پی تستکه شب انس و جان سحر دارد
64. ۶۴بر کران بادی از خطر که جهانبه تو دارد اگر خطر دارد
65. ۶۵چون گل از خنده لب مبند که خصمداغ چون لاله بر جگر دارد