1. ۱آفرین بر حضرت دستور و بر دستور بادجاودان چشم بد از جاه و جلالش دور باد
2. ۲ملک را از رایت اقبال و رای روشنشتا که نور و سایه باشد سایه باد و نور باد
3. ۳رایت و رایش که در نظم ممالک آیتی استتا نزول آیت نصرت بود منصور باد
4. ۴من نگویم کز پی تفویض ملک روم و چینبر درش دایم رسول قیصر و فغفور باد
5. ۵گویم از بهر نظام ملک سلطان سپهردر رکابش ز اختران پیوسته صد مذکور باد
6. ۶هرکه همچون دانهٔ انگور با او شد دودلریخته خونش چو خون خوشهٔ انگور باد
7. ۷تیغ زنگ از آب گیرد ملک نقصان از غرورزین سپس رایش به ملک و جاه نامغرور باد
8. ۸از برای پاسبان قصر او یعنی زحلدر نه اقلیم فلک تا روز هر شب سور باد
9. ۹مشتری را از شرف دولت‌سرای طالعشچون کلیم‌الله را خلوت سرای طور باد
10. ۱۰در کنار بارگاهش در صف حجاب باروالی عقرب کمر بربسته چون زنبور باد
11. ۱۱آفتاب ار کلبهٔ بدخواه او روشن کندروز دوران از کسوف کل شب دیجور باد
12. ۱۲زهره گر در مجلس بزمش نباشد بربطیدر میان اختران چون زاد فی الطنبور باد
13. ۱۳گر وزیر آفتاب از خدمتش گردن کشداز جمالی کافتابش می دهد مهجور باد
14. ۱۴منشی ملک فلک در هرچه منشوری نوشتکلکش اندر عهدهٔ توقیع آن منشور باد
15. ۱۵در زوایای عدم گر بر خلافش واردیستهمچنان در طی ستر نیستی مستور باد
16. ۱۶هرچه در الواح گردونست از اسرار غیبدر ورقهای وقوفش بر ولا مسطور باد
17. ۱۷آسمان از نیک و بد هر آیتی کامل کندشان او بر اقتضای رای او مقصور باد
18. ۱۸ای به تدبیر آصف ملک سلیمان دومجبر امرت را چو انس و جان فلک مجبور باد
19. ۱۹ملک معمورست تا معمار او تدبیر تستتا جهان باقیست این معمار و آن معمور باد
20. ۲۰در عمارتهای عالم کز تو خواهد شد تمامهرکجا رایت مهندس آسمان مزدور باد
21. ۲۱نعمت جاه تو عالم را مهنا نعمتیستحظ برخورداری عالم ازو موفور باد
22. ۲۲فتنه را بخت بداندیشت نکو همخوابه‌ایستهر دو را امکان بیداری به نفخ صور باد
23. ۲۳هرکجا گنجی نهد در کان و دریا آفتابمه که بیت‌المال او دارد ترا گنجور باد
24. ۲۴گر به جز کام تو زاید شب که آبستن بودشب عزب ورنه سقنقور قدر کافور باد
25. ۲۵هرکرا در سر نه از جام وفاقت مستی استجانش از درد اجل تا جاودان مخمور باد
26. ۲۶خواستم گفتن جهان مامور امرت باد و بازگفتم او مامور و آنگه گویمش مامور باد
27. ۲۷وهم با وصف تو چون خورشید و خفاشند راستدر چنین حیرت گرش سهوی فتد معذور باد
28. ۲۸خصم بد عهدت که کهف ملک را هشتم کسستگر کند خدمت همش جل باد و هم ساجور باد
29. ۲۹ورنه دایم چار چشمش در غم یک استخوانبر در قصاب جان اندر سرش ساطور باد
30. ۳۰شاعران از دشمن ممدوح چون ذکری کنندرسم را گویند کز قهر اجل مقهور باد
31. ۳۱بنده می‌گوید مبادش مرگ بل عمر درازهمچنان مقهور این دارالغرور زور باد
32. ۳۲لیکن از جاه تو هر دم زیر بار غصه‌ایکاندران راحت شمارد مرگ را رنجور باد
33. ۳۳باغ دولت را که آب آن لعاب کلک تستبا نمای عهد نیسان حاصل باحور باد
34. ۳۴وین چهار آزاد سروت را که تعیین شرط نیستاز جمال هریکی هردم دلت مسرور باد
35. ۳۵تاکه بر هر هفت کشور سایه‌شان شامل شودنشو در بلخ و هری و مرو و نیشابور باد
36. ۳۶تا که «المقدورکائن» شرط کار عالمستکلک و رایت کار ساز کائن و مقدور باد
37. ۳۷پیش صدر و مسند عالیت هر عیدی چنیناز فحول شاعران صد شاعر مشهور باد
38. ۳۸وانگه از پیرایهٔ عدل تو تا عید دگرگردن و گوش جهان پر لؤلؤ منثور باد
39. ۳۹بارگاهت کعبه، مردم حاج و درگاهت حرممجلست فردوس و کوثر جام و ساقی حور باد
40. ۴۰احتیاجی نیست جاهت را به سعی روزگارور کند نوعی بود از بندگی مشکور باد