يا عَبلَ قَرّي بوادِي الرَّمل آمِنة ً

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1ای عبله، در وادی رمل آسوده بمان، از دشمنان ایمن؛ و اگر ترسانده شدی مترس.•يا عَبلَ قَرّي بوادِي الرَّمل آمِنةً ⁎ من العداةِ وإن خوفتِ لا تخفي
2. 2در برابر خیمه‌ات شیرانی‌اند که در پنجه‌هایشان شمشیرهایی است که فرق‌ها و سپرها را می‌شکافد.•فدونَ بيتك أسدٌ في أناملها ⁎ بيْضٌ تقُدُّ أَعالي البيض والحَجَفِ
3. 3چه نیکوست عبس! به همه‌ی افتخارات رسیدند و به بلندترین مقام شرف دست یافتند.•لله دَرُّ عَبْسٍ لقدْ بلَغوا ⁎ كلَّ الفخارِ ونالوا غايةَ الشِّرفِ
4. 4از جنگ ترسیدند آن‌گاه که اسبم را در غبار دیدند که مرا به سوی نابودی می‌برد.•خافُوا من الحرْبِ لمّا أبصروا فرَسي ⁎ تحتَ العجَاجةِ يهْوي بي إلى التلفِ
5. 5سپس در پی من آمدند پس از آن‌که دانستند مرگ تیری است که از هدف بازنمی‌گردد.•ثمَّ اقْتفوا أثري منْ بعدِ ما علموا ⁎ أنَّ المنيةَ سهمٌ غير منصرفِ
6. 6در غبار فرو رفتم و اسب سیاهم تیره‌رنگ بود؛ بازگشت در حالی که به خون و لاشه‌ها رنگین شده بود.•خضتُ الغبار ومهري أدهمٌ حلك ⁎ فَعادَ مخْتضِباً بالدَّمّ والجِيَفِ
7. 7پیوسته با دشمنم به انصاف رفتار کردم و او ستمم می‌کرد، تا آن‌که از شمشیرم بی‌انصافی ندید.•ما زِلْتُ أُنْصِفُ خصْمي وهوَ يظْلمني ⁎ حتى غدا منْ حسامي غيرَ منتصف
8. 8اگر بر سیاهی که بدان پوشیده شده‌ام عیب گیرند، مروارید را پوششی از صدف پنهان می‌کند.•وإنْ يعيبوا سواداً قد كُسيتُ بهِ ⁎ فالدرُّ يسترهُ ثوبٌ من الصّدف