مَا دُمْتُ مُرْتَقياً إلى العَلْيَاء

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1همواره به سوی بلندی بالا می‌روم تا به قله‌های جوزا رسیدم.•ما زِلتُ مُرتَقِياً إِلى العَلياءِ ⁎ حَتّى بَلَغتُ إِلى ذُرى الجَوزاءِ
2. 2آنجا به کسی که مرا از بیم مرگ و جدایی زندگان سرزنش کرد اعتنا نمی‌کنم.•فَهُنَاكَ لا أَلْوِي عَلى مَنْ لاَمَنِي ⁎ خوْفَ المَمَاتِ وَفُرْقَةِ الأَحْياءِ
3. 3سرزنش‌گران و حسودانم را خشمگین می‌کنم و بر دشمنی و گرمای سوزان شکیبایی می‌ورزم.•فلأغضبنَّ عواذلي وحواسدي ⁎ ولأَصْبِرَنَّ عَلى قِلًى وَجَوَاءِ
4. 4و در دیدار می‌کوشم تا آنچه امید دارم ببینم یا زمان مرگم فرا رسد.•ولأَجهَدَنَّ عَلى اللِّقَاءِ لِكَيْ أَرَى ⁎ ما أرتجيهِ أو يحينَ قضائيِ
5. 5و جان را از خواهش‌هایش نگه می‌دارم تا صاحب پیمان و وفا را ببینم.•ولأَحْمِيَنَّ النَّفْسَ عَنْ شهَوَاتِهَا ⁎ حَتَّى أَرَى ذَا ذِمَّةٍ وَوَفاءِ
6. 6هر که مرا انکار کند، پوشیدگی برطرف شده است؛ من چیزی را از نگهبانان نهان نمی‌داشتم.•منْ كانَ يجحدني فقدْ برحَ الخفا ⁎ ما كنتُ أكتمهُ عن الرُّقباءِ
7. 7رنگ من و نام زبیبه مرا نمی‌آزارد، اگر دشمنانم از همت من کوتاهی کنند.•ما ساءني لوني وإسمُ زبيبةٍ ⁎ إنْ قَصَّرَتْ عَنْ هِمَّتي أعدَائي
8. 8اگر بمانم، شگفتی‌ها می‌آفرینم و بلاغت سخنوران را خاموش می‌کنم.•فَلِئنْ بَقيتُ لأَصْنَعَنَّ عَجَائِباً ⁎ ولأُبْكمنَنَّ بَلاَغَةَ الفُصحَاءِ