عذابُكِ يا ابْنة َ السَّاداتِ سَهْلُ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1ای دختر بزرگان، عذاب تو آسان است و ستم پدرت انصاف و عدل است.•عذابُكِ يا ابْنةَ السَّاداتِ سَهْلُ ⁎ وجور أبيك انصافٌ وعدل
2. 2پس ستم کنید و کشتن و ستم و شکنجهٔ مرا بجویید، که من خسته نمی‌شوم،•فَجوروا واطلُبوا قَتلي وظُلمي ⁎ وتعذيبي فإني لاّ أمل
3. 3و کوتاهی نمی‌کنم و دشمنان را شاد نمی‌کنم، که بزرگان من برایشان مایهٔ فخر و فضیلت‌اند.•ولاَ أَلو وَلا أشفي الأَعادي ⁎ فساداتي لهمْ فَخْرٌ وفضلُ
4. 4مردمی که ما را در جایگاهی از بلندی فراتر از ستاره جا دادند.•أناسٌ أنزلونا في مكانٍ ⁎ من العلْياءِ فوقَ النَّجم يعلو
5. 5اگر ستم کنند، ما در هوای ایشان داد می‌ورزیم، و اگر عزیز باشند، به عزت ایشان فروتن می‌شویم.•إذا جارُوا عَدَلنا في هَواهُمْ ⁎ وانْ عزُّوا لعزتهم نذلُّ
6. 6و چگونه مرا عزمی باشد، در حالی که پیکرم را می‌بینی که اندکی از آن مانده است؟•وكيف يكونُ لي عزمٌ وجسمي ⁎ تَرَاهُ قد بَقِيَ منْهُ الأَقلُّ
7. 7ای پرندهٔ درخت اراک، به حق پروردگاری که تو را آفرید، شاید بدانی کجا فرود آمده‌اند،•فيا طيرَ الأراكِ بحق ربّ ⁎ براكَ عساكَ تعلمُ أينَ حلوا
8. 8و عاشقی را از اسارت قومی آزاد کنی که در دوستی ایشان اسیر و در بند است.•وتطلقُ عاشقاً من أسرِ قومٍ ⁎ لهُ في حبهم أسرٌ وغل
9. 9مرا می‌خوانند، در حالی که اسبان مرگ می‌تازند: جایگاه تو را جایگاهی برابری نمی‌کند.•يُنادُوني وَخيلُ الموْت تجري: ⁎ محلُّك لا يُعادلهُ محلُّ
10. 10و اکنون مرا به مادرم و رنگ من سرزنش می‌کنند، هرگاه می‌بندند و می‌گشایند.•وقد أمسوا يعيبوني بأمي ⁎ وَلوني كلما عَقدوا وحَلُّوا
11. 11گردش‌های روزگار نزد من خوار شد و اهل آن نزد من خوار و اندک شدند.•لقد هانَتْ صروفُ الدَّهر عندِي ⁎ وهانوا أهله عندي وقلوا
12. 12مرا در هر میدان نبرد داستانی است که اگر دلاوران بشنوند، خوار می‌شوند.•ولي في كلّ معرَكَةٍ حديثٌ ⁎ إذا سمعت به الأبطالُ ذلوا
13. 13گردن‌هایشان را به بند کشیدم و از ایشان اسیر گرفتم، در حالی که در انبوهی جمعشان برخاسته بودند.•غللتُ رقابهمْ وأسرتُ منهمْ ⁎ وهمْ في عظم جمعهم استقلُّوا
14. 14و زنان را با تیزی شمشیرم محفوظ داشتم و دشمنانم از بزرگی بیم درهم شکستند.•وأحصنت النساءَ بحدَّ سيفي ⁎ وأعدائي لِعَظْمِ الخوفِ فُلُّوا
15. 15غبارش را برمی‌انگیزم، در حالی که اسبان با سواران گران‌بار می‌تازند و خسته نمی‌شوند،•أثيرُ عجاجها والخيلُ تجري ⁎ ثقالا بالفوارس لاتملُّ
16. 16و باز می‌گردم، در حالی که آنان سبک‌بار پشت کرده‌اند، سرگردان از شکوه، و درمانده.•وأرجعُ وهى قد ولت خفافاً ⁎ محيَّرةً من الشَّكوى تكلُّ
17. 17و با مردمی به خواری خشنود می‌شوم که پاسدارشان هستم، هرچند خونم را حلال شمارند.•وأرضى بالإهانةِ معَ أناسٍ ⁎ أراعيهمْ ولو قتلي أحلُّوا
18. 18و برای دوست شکیبایی می‌کنم، هرچند با من جفا کند، و عشقش را رها نمی‌کنم و فراموش نمی‌کنم.•وأصبرُ للحَبيبِ وإنْ جَفاني ⁎ وَلم أترُكْ هَواهُ وَلستُ أسلو
19. 19شاید روزگار به نزدیکی نعمت دهد، و پس از دوری، زندگی تلخ شیرین شود.•عسى الأيام تنعم بقريبٍ ⁎ وبَعْدَ الهَجْرِ مُرُّ العيشِ يَحلُو