بَرْدُ نَسيم الحجاز في السَّحَرِ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1خنکای نسیم حجاز در سحرگاه، آنگاه که با بوی خوشش نزد من می‌آید،•بَرْدُ نَسيم الحجاز في السَّحَرِ ⁎ إذا أتاني بريحهِ العطِرِ
2. 2نزد من لذت‌بخش‌تر است از آنچه دستم از مروارید و مال و کیسه‌های زر در بر دارد.•ألذُ عندي مما حوتهُ يدي ⁎ من اللآلي والمال والبدَر
3. 3و پادشاهی خسرو را آرزو نمی‌کنم، آنگاه که چهرهٔ دلدار از دیدگانم پنهان باشد.•ومِلْكُ كِسْرَى لا أَشتَهيه إذا ⁎ ما غابَ وجهُ الحبيبِ عن النظر
4. 4باران تند خیمه‌هایی را که بر شربهٔ انس برپا شده‌اند سیراب کند،•سقى الخيامَ التي نُصبنَ على ⁎ شربَّةِ الأُنسِ وابلُ المطر
5. 5خانه‌هایی که ماه‌های تمام در آنها برمی‌آیند، با روبندهٔ تاریکی گیسوان،•منازلٌ تطلعُ البدورُ بها ⁎ مبرقعاتٍ بظلمةِ الشَّعرِ
6. 6سپید و گندمگون؛ شمشیرها و نیزه‌ها خیمه‌هایشان را پاس می‌دارند، شیران بیشه با شمشیر و نیزه.•بيضٌ وسمرٌ تحمي مضاربها ⁎ أساد غابٍ بالبيضِ والسُّمر
7. 7از میان آنان دختری دل مرا شکار کرد، با چشمانی سرمه‌کشیده و سیاه و درشت،•صادتْ فُؤادي مِنهُنَّ جاريةٌ ⁎ مكْحولةُ المقْلتين بالحور
8. 8چون لبخند بزند، به تو از دندانش جام شرابی می‌نمایاند که مرواریدها آن را فراگرفته‌اند.•تريك من ثغرها إذا ابتسمت ⁎ كاسَ مدامٍ قد حفّ بالدرّر
9. 9افسون چشمش را به آهو عاریت داد و شیر بیشه شب را در هراس گذراند.•أعارت الظبي سحر مقلتها ⁎ وباتَ ليثُ الشَّرَى على حذَر
10. 10دوشیزه‌ای نازک‌اندام و کفل‌دار و باریک‌میان و دلربا، که با زیبایی خود شکوه ماه را شرمسار می‌کند.•خودٌ رداحٌ هيفاءُ فاتنةٌ ⁎ تُخجلُ بالحُسنِ بهجةَ القمر
11. 11ای عبله، آتش عشق در جگر من است و دلم را با تیرهای شرر نشانه می‌گیرد.•يا عبلَ نارُ الغرام في كَبدي ⁎ ترمي فؤادي بأسهم الشرر
12. 12ای عبله، اگر خیال تو شبانه نزد من نمی‌آمد، شبم را با زاری و بی‌خوابی می‌گذراندم.•يا عبلَ لولا الخيالُ يطرقُني ⁎ قضيت ليلي بالنوح والسَّهر
13. 13ای عبله، چه بسیار فتنه‌ها که بدان گرفتار شدم و با شمشیر هندی در آنها فرو رفتم،•يا عبلَ كَمْ فِتْنةٍ بَليتُ بها ⁎ وخُضتُها بالمُهنَّدِ الذَّكر
14. 14و اسبان با چهره‌های سیاه و عبوس، در دریای نابودی و خطر فرو می‌روند.•والخيلُ سُودُ الوجوه كالحةٌ ⁎ تخوض بحر الهلاكِ والخطر
15. 15من حوادث را به خاطر تو دفع می‌کنم، اما توان دفع قضا و قدر را ندارم.•أُدَافعُ الحادثاتِ فيكِ ولاَ ⁎ أطيق دفعَ القضاء والقدر