ألاّ قاتل الله الطلولَ البواليا

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1آگاه باش، خدا این ویرانه‌های کهنه را نابود کند و یاد تو را در سال‌های گذشته،•ألاّ قاتل الله الطلولَ البواليا ⁎ وقاتل ذِكراكَ السنين الخَواليا
2. 2و این سخن تو را دربارهٔ چیزی که به آن نمی‌رسی، چون در چشم شیرین می‌آید: ای کاش این از آن من بود.•وقولك للشيء الذي لا تنالهُ ⁎ إذا ما حَلاَ في العين: يا ليتَ ذا ليا
3. 3و ما در فروق زنان خود را پاس داشتیم، در حالی که با چشم‌های تیز برافروخته از آنان پاسداری می‌کردیم.•ونحن منعنا بالفروق نساءَنا ⁎ نطرفُ عنها مشعلات غواشيا
4. 4با ایشان سوگند خوردیم، در حالی که اسبان ما را می‌دویدند، که از ایشان جدا نمی‌شویم تا نیزه‌ها بانگ برآورند.•حلَفنا لهمْ والخيلُ تَردي بنا معاً ⁎ نزايلُهُمْ حتى يَهِّروا العواليا
5. 5نیزه‌های کبود از نیزه‌های ردینی، با غرش سگانی که از مارها پرهیز می‌کنند.•عواليَ زُرْقاً من رماحٍ رُدينَةٍ ⁎ هرير الكلاب يتقين الأفاعيا
6. 6از پشت‌های لاغری که بر استخوانی پوسیده گرد آمده بودند، دوری جستید.•تَفاديتُم أَسْتاهَ نيبٍ تجَمَّعتْ ⁎ على رِمَّةٍ من ذي العِظام تفاديا
7. 7مگر ندانستید که نوک نیزه‌ها بازماندهٔ ما را نگه داشتند، اگر روزگار را بقایی بود؟•ألم تعلموا أنَّ الأسنة أحرزتْ ⁎ بقيتنا لو أن للدهر باقياً
8. 8و ما پوشیدگی‌های زنان را پاس می‌داریم و از آن بیم داریم که روزی به رسوایی بیفتند.•ونحْفظ عورَاتِ النِّساءِ ونتَّقي ⁎ عليْهنَّ أنْ يلْقينَ يوْماً مخازيا
9. 9نپذیرفتیم، نپذیرفتیم که لثه‌های شما بر لب‌هایی چون آهوان بسته شود.•أبينا أبينا أن تضبَّ لثاتكمْ ⁎ على مرشِفاتٍ كالظّباء عوَاطيا
10. 10و به آن که مرگ را بر جان خود حاضر کرده بود گفتم: آگاه باش، کیست برای کاری استوار که بر من آشکار شد؟•وقلت لمن قد أحضرَ الموتَ نفسه ⁎ ألاَ من لأَمر حازمٍ قد بدا ليا
11. 11و به ایشان گفتم: سپاه تازنده را از هوس بازگردانید و پیشانی اسبان را به سوی آن برگردانید.•وقلت لهم ردوا المغيرة عن هوَى ⁎ سوابقها وأقبلوها النواصيا
12. 12و ما اسبان را می‌رانیم که سرهایشان به سر زنانی می‌ماند که پناهی نمی‌یابند.•وإنا نقودُ الخيل تحكي رؤوسها ⁎ رؤوس نساءٍ لا يجدن فواليا
13. 13پس ما را در فروق گروهی پراکنده نیافتند و نه آشکارکننده و نه آنکه ما را بنده بخوانند.•فما وَجدُونا بالفَرُوق أُشابةً ⁎ ولا كشفاً ولا دعُينا مواليا
14. 14به سوی آنچه می‌دانید بیایید، که من روزگار را می‌بینم که هیچ رهنده‌ای را از مرگ نمی‌رهاند.•تعالوا إلى ما تعلمون فإنني أرى ⁎ الدَّهْر لا يُنْجي من المَوتِ ناجيا