1. ۱نسیم زلف آن سیمین صنوبرمرا برکرد دوش از خوابگه سر
2. ۲گل افشانان به بالینم گذر کردپیامی داد از آن معشوق دلبر
3. ۳عتاب آمیز گفت: ای سست پیماننیاید گفتهای تو برابر
4. ۴میان ما و تو عهد اینچنین بودکه چون من دیگری گیری تو در بر؟
5. ۵شب تاریک و من ز اندیشهٔ توچو نفت اندوده مرغی پیش آذر
6. ۶گه اندر موج خون گم کرده هنجارگه اندر بحر غم گم کرده معبر
7. ۷عقیقین ابر توفان بار چشممجهان کرده‌ست پر بیجادهٔ تر
8. ۸ز آه من اگر بگداختی کوهبه نرخ خاک بودی دُر و گوهر
9. ۹چو دریاییست هر شب خانه منچو کشتی آتشین سوزنده بستر
10. ۱۰نه دریا از تف کشتی شود خشکنه کشتی از غم دریا شود تر
11. ۱۱میان آب و آتش مانده حیرانخیالت در دل و دیده مصور
12. ۱۲ز شب یک نیمه چون فرزند عمراندگر نیمه ز شب فرزند آزر
13. ۱۳بدین حالم من و فارغ تو از منبه شرط دوستی این نیست درخَور
14. ۱۴مرا گر خط فرود آمد به عارضنگردد زآن، جمال من مزور
15. ۱۵به خورشید اندر اینک هم سیاهیستولیکن عالم از نورش منور
16. ۱۶همانم من به حسن اندر، که بودمچه شد گر بر سمن بررُست عنبر؟
17. ۱۷مرا موران مشکین‌اند بر گلبه گرد عارض خورشید پیکر
18. ۱۸وگر بر گل بنفشه سایه افگندنه بر آتش برآید عود و عنبر؟
19. ۱۹نبینی نو بهار از نور خورشیدپدید آید به گل بر، مور بی مر؟
20. ۲۰خداوندم همی خواندی، چه افتادکه اکنون بنده نپسندی و چاکر؟
21. ۲۱کنون گر تیره شد آن ماه رخسارو گر تاری شد آن گلبرگ احمر
22. ۲۲همان انگار که‌اندر موکب شاهبپوشید آفتابم گرد لشکر
23. ۲۳و یا مر عارض سیمین ما راسیه کرده‌ست روز جنگ مغفر
24. ۲۴مرا زین سبزی عارض، درین فصلهزاران رونقست و زینت و فر
25. ۲۵که بر سبزه بود زین پس به صحرانشاط و نزهت شاه مظفر
26. ۲۶جمال ملک، خاقان معظمخجسته طلعت و فرخنده اختر
27. ۲۷ملک خضر، آنکه یک انگشت رادشهزاران کوثرست و بحر اخضر
28. ۲۸خداوند خداوندان گیتیشه شاهان هفت اقلیم یکسر
29. ۲۹جمال مجلس و میدان و مرکبنظام مسجد و محراب و منبر
30. ۳۰نه قدرش را پذیرد هفت گردوننه جاهش را بس آید هفت کشور
31. ۳۱خداوندی، که خاک پای او رابه دیده در کشد، در روم، قیصر
32. ۳۲ز حکم او زمانه طوق سازدبه گرد گردن چرخ مدور
33. ۳۳به رای و رسم و تدبیر و شجاعتبه جاه و جود و فضل و اصل و گوهر
34. ۳۴ندانم من ز مخلوقاتش امروزهمال او جزو، الله اکبر!
35. ۳۵جهان را نو نظامی داد جاهتچو مر اسلام را جاه پیمبر
36. ۳۶سعادت با رضای تست مقرونسلامت در هوای تست مضمر
37. ۳۷جهان را طاعت تو چون درختیستکه اقبالش گلست و دولتش بر
38. ۳۸کسی، که‌اندر خلاف دولت توزیَد، ز اکنون به گیتی تا به محشر
39. ۳۹به جای موی روید بر تنش ماربه جای خوی چکد مغز سر از سر
40. ۴۰ایا جمشید ملک و شیر دیدارایا مه طلعت و خورشید منظر
41. ۴۱بهار فرخ آمد تا به شادیکند مقصود تو با تو مقرر
42. ۴۲بیاراید جهان را از پی توچو هیکلهای چین از نقش آزر
43. ۴۳به صحرا برفشاند لاله و گلبه لاله درچکاند لؤلؤ تر
44. ۴۴کند مر آب دیده را مصعدکند مر خاک تیره را معنبر
45. ۴۵به لاله‌زارها برگسترد سیمبه سبزه‌زارها برگسترد زر
46. ۴۶به گلبن بر، عماری بندد از گلدر آذرگون‌ستان بفروزد آذر
47. ۴۷هوا عنبر فرو ریزد به صحرافلک پروین فرو ریزد به ساغر
48. ۴۸ترا گوید که: اکنون شاد بنشینکه تاریخ جهان نو گشت از سر
49. ۴۹ز نعمت ناز بین وز بخت می‌بالز دولت کام یاب از بخت برخَور
50. ۵۰بد اندیش تو از اندیشه توهمه ساله حزین و خوار و مضطر
51. ۵۱ز جاه و دولت و اقبال درویشز گنج و گوهر دیده توانگر