1. ۱مست و شادان در آمد از در تیمکرده بیجاده جای دُر یتیم
2. ۲زیر خط زبرجدش میمیزیر زلف معنبرش صد جیم
3. ۳زیر آن جیم طوبی و فردوسزیر این میم کوثر و تسنیم
4. ۴پشتم از جیم او چو جیم دو تابر من از میم او جهان چون میم
5. ۵از نسیم گل و کلاله اوگل سوری همی ربود نسیم
6. ۶چشمکانش چنانکه یوسف گفت:«ان ربی بکیدهن علیم»
7. ۷زلفکانش به جنگ من چون شَستاو چو صیاد و من چو ماهی شیم
8. ۸گه به بوسه دم مسیح نمودگه به عارض نمود دست کلیم
9. ۹از پی سی و دو ستاره اورخم از خون چو جدول تقویم
10. ۱۰گفت: مژده ترا، که عدل ملککرد عالم به خلق خویش و سیم
11. ۱۱. . .در بهشت و تو در میان جحیم
12. ۱۲بی گنه مانده هشت سال به هندچون گنهگار در عذاب الیم
13. ۱۳چشمه مرغزار آهو شدچشم بر روی شیر نر از بیم
14. ۱۴زان براهیم باغ گشت آتشزین براهیم خلد گشت جحیم
15. ۱۵عالم از داد خسرو عادلمانده در صد هزار ناز و نعیم
16. ۱۶عیب و جرم تو آن که پُر هنریاینت عیب بزرگ و جرم عظیم!
17. ۱۷دل چو کانون سینه چون آتشکار نامستقیم و حال سقیم
18. ۱۸چه کنی حال خویش را پنهان؟چه زنی طبل خیره زیر گلیم؟
19. ۱۹نه همانا که هرکه دید ترااز هنر کرد بر همه تقدیم؟
20. ۲۰حال خود شاه را بگوی و مترسو توکل علی العزیز رحیم
21. ۲۱ملک تاج بخش ملک ستانقطب دین بوالمظفر ابراهیم
22. ۲۲فتح با رایتش همیشه قرینجود با راحتش همیشه ندیم
23. ۲۳نعل پای کمیت ادهم اوچرخ را طوق و ماه را دیهیم
24. ۲۴زخم او کوه را دو پاره کندعدل او موی را کند به دو نیم
25. ۲۵خشم او کل من علیها فانعفو او یحیی العظام و هی رمیم
26. ۲۶گر فلک سر بتابد از امرشباز پس‌تر شود ز دیو رجیم
27. ۲۷ملکا، خسروا، خداونداچشم عالم ندید چون تو کریم
28. ۲۸گر به یاد تو مِیْ گرفتندینآمدی هرگز آیت تحریم
29. ۲۹مُلک هرگز ندید چون تو مَلِکچون بزادی تو ملک گشت عقیم
30. ۳۰شیر در تب همیشه از بیمتزرد کرده چو دشمنانت دیم
31. ۳۱سعد و نحس جهان همه یکسردر سر تیغ تو نهاد حکیم
32. ۳۲فکر من مدح تو نیارد گفتمگرش فضل تو کند تعلیم
33. ۳۳داد بنده عطا تو نیز بدهتا رهد این دل از عذاب الیم
34. ۳۴تا بود کعبه و منا و صفاتا بود معشر و مقام و حطیم
35. ۳۵مر ترا باد در جلال مقامدولتت باد سال و ماه مقیم
36. ۳۶دشمنت باد همچو بنده اسیرمانده در دست روزگار لئیم