وأنتَ غَداً فِيها تَمُوتُ وتُقْبَرُ؟

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1[ناقص] ... و تو فردا در آن می‌میری و به گور سپرده می‌شوی؟•... ⁎ وأنتَ غَداً فِيها تَمُوتُ وتُقْبَرُ؟
2. 2آرزوها را بارور می‌کنی و چشم زایششان را داری، حال آنکه عمرت از آنچه امید می‌بندی کوتاه‌تر است.•تلقحْ آمالاً وترجو نتاجها ⁎ وعُمْرُكَ مِمّا قدْ تَرَجيْه أَقْصَرُ !
3. 3گرد چیزی می‌گردی که از دریافتش بی‌نیازت کرده‌اند و در آن با آرزوها پیش می‌آیی و پس می‌روی.•تَحُومُ على إِدراكِ ماقد كُفِيتَه ⁎ و تقبلُ بالآمال فيهِ وتدبرُ
4. 4این سپیده‌دم امروز روشنایی‌اش مرگت را خبر می‌دهد و شبش نیز تو را سوگوار می‌کند، اگر دریابی.•وهذا صَباحُ اليومِ يَنْعَاكَ ضَوْؤُهُ ⁎ وَلَيْلَتُهُ تَنعاكَ إِنْ كنتَ تَشْعُرُ
5. 5روزی تو از تو درنمی‌گذرد؛ یا به شتاب در حالی می‌رسد یا به تأخیر می‌افتد.•ورِزْقُكَ لا يَعدوكَ إِمّا مُعَجَّلٌ ⁎ على حالة يوماً وإِمّا مُؤَخَّرُ
6. 6نه نیروی چاره‌اندیشی است و نه راهی برای گریز، و هیچ تقدیری را جز تقدیرکننده نمی‌راند.•و لا حولُ محتالٍ ولا وجهُ مذهبٍ ⁎ و لا قدرٌ مزجيهِ إلاّ المقدِّرُ
7. 7روزی‌ها را کسی مقدر کرد که در آنچه مقدر می‌کند از عدالت میان آفریدگان بیرون نیست.•لقَدْ قَدَّرَ الأَرزاقَ منْ ليسَ عادِلاً ⁎ عن العدلِ بين الخلقِ فيما يقدّرُ
8. 8از دنیا ایمن مباش، هرچند به تو رو کند، که همواره خیانت و فریب می‌کند.•فلا تأمنِ الدنيا وإن هي أقبلت ⁎ عليك فما زالت تخونُ وتغدرُ
9. 9صفا روزی برای اهلش در آن دوام نیافت و مهربانی نیز جز مدتی کوتاه تا دگرگون شود.•فما نمَّ فيها الصفوُ يوماً لأهلهِ ⁎ ولا الرفْقُ إِلاَّ رَيْثما يَتَغَيَّرُ
10. 10ستاره‌ای پدیدار نشد و خورشیدی بر آفریدگان نتابید مگر آنکه ریسمان عمر تو کوتاه‌تر شد.•و ما لاح نجمٌ لا ولا ذرَّ شارقٌ ⁎ على الخَلْقِ إِلاَّ حَبْلُ عُمْرِكَ يَقصُرُ
11. 11پاک شو و امروز بر گناهت توبه‌ای بیفزای، شاید اگر پاک شوی از آن پاک گردی.•تَطَهَّرْ وأَلحِقْ ذَنْبَكَ اليومَ تَوْبَةً ⁎ لَعَلَّكَ مِنه إِنْ تَطهَّرتَ تَطْهَرُ
12. 12آستین بالا بزن، که مرگ چهرهٔ خود را به تو نمود و جز کمربسته به پیروزی نمی‌رسد.•وشَمرْ فقَدْ أَبدَى لكَ الموتُ وَجْهَهُ ⁎ وليسَ يَنالُ الفوزَ إِلاَّ المُشَمرُ
13. 13این شب‌ها تو را به فرسودگی خبر می‌دهند، می‌روند و روزها نیز چنین بامدادان می‌آیند.•فهذِي الليَالي مُؤْذناتُكَ بالبِلَى ⁎ تروحُ وأيامٌ كذلكَ تبكرُ
14. 14برای دین خدا سینه و نیت را خالص کن، که آنچه نهان می‌داری روزی آشکار می‌شود.•و اخلص لدينِ اللهِ صدراً ونيةً ⁎ فإن الذي تخفيهِ يوماً سيظهرُ
15. 15گاه انسان کار خود را با سخن می‌پوشاند، پس نگاه آنچه را می‌پوشانید آشکار می‌کند.•و قد يسترُ الإنسانُ باللفظِ فعلهُ ⁎ فيظهرُ عنهُ الطرفُ ما كان يسترُ
16. 16به یاد آور و بیندیش در آنچه فردا بدان باز می‌گردی، اگر از اندیشندگانی.•تذكر وفكّر في الذي أنت صائرٌ ⁎ إليه غذاً إن كنتَ ممن يفكّرُ
17. 17ناچار روزی به گودالی می‌روی که در درون آن تا روز برانگیخته شدن درنوردیده می‌شوی.•فلا بُدَّ يوماً أَنْ تَصيرَ لحِفْرَةٍ ⁎ بأثنائها تطوى إلى يومَ تنشرُ