قُلْ للأمير قدْ نالَ ما طلبا

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1به امیر بگو که به خواسته‌اش رسید و از نیکی گذشته آنچه رفته بود بازگشت.•قُلْ للأمير قدْ نالَ ما طلبا ⁎ وردَّ منْ سالفِ المعروفِ ما ذهبا
2. 2کسی که از سروری پاک و از نسب بهره یافت، آنچه وصف‌کننده‌اش می‌شمرد از وصف او بس است.•مَنْ نَالَ من سُؤدَدٍ زَاكٍ ومِن حَسَبٍ ⁎ ما حَسْبُ واصفه من وصفهِ حسبا
3. 3هرگاه بزرگواری‌ها نافرمان شد و خوار گردید، بخشش و پشتیبانی برایش مادر و پدر شد.•إِذَا المكَارِمُ عُقَّتْ واسْتُخِفَّ بها ⁎ أَضْحَى النَّدَى والسَّدَى أُمّاً له وأَبَا
4. 4شمشیرها در هنگام هراس به یاری او خشنودند و دین و دنیا چون خشم گیرد خشمگین می‌شوند.•تَرْضَى السُّيُوفُ بِهِ في الرَّوْعِ مُنْتَصِراً ⁎ ويغضبُ الدِّينُ والدُّنيا إذا غضبا
5. 5در مصعبیان، هیچ آرزومندِ نابودی پادشاهی را نیافتند مگر آنکه گونه‌اش را به خاک نشاندند.•في مُصعبيِّينَ ما لاقوا مُريدَ ردىً ⁎ لِلمُلْكِ إِلاَّ أَصَارُوا خَدَّه تَرِبَا
6. 6گویی آنان، با کلاه‌خودهای سپید بر سر در روز جنگ، ماه‌های تمامی‌اند که کلاه ستارگان بر سر دارند.•كأَنَّهُمْ وَقَلَنْسِي البيضِ فَوْقَهُمْ ⁎ يَوْمَ الهِيَاج، بُدورٌ قُلْنِسَتْ شُهُبَا
7. 7فدای کفش تو باد، کسی که بهرهٔ بزرگواری یافت و به دیرکرد گوش داد تا آنچه را بخشیده بود فروخت.•فِداءُ نَعلكَ مُعطىً حظَّ مكرمةٍ ⁎ أَصغَى إِلى المَطْلِ حتَّى باعَ ما وَهَبَا
8. 8هرچند قومی هستند که دلیلی جز تقدیر ندارند، بهانه را بی من برای خود بس می‌دانند.•إِني وإِنْ كَانَ قَوْمٌ مالَهُمْ سَبَبٌ ⁎ إلا قَضاءٌ، كفاهمْ دونيَ السَّببا
9. 9می‌دانستم، دانشی بی‌همتا، که هر ابری گیاه نمی‌رویاند.•وكُنْتَ أَعْلَمُ عِلْماً لاكِفَاءَ لَهُ ⁎ أَنْ لَيْسَ كُلُّ قِطارٍ يُنْبِتُ العُشُبَا
10. 10و گاه دست جوانمرد از حاضران روی می‌گرداند و به گروهی غایب می‌رسد.•ورُبما عَدَلَتْ كَفُّ الكَريم عن الـ ⁎ ـقَوْمِ الحُضُورِ ونالَتْ مَعْشَراً غَيَبَا
11. 11برای کسی که شعلهٔ تشنگی‌اش خاموش می‌شود و دیگری آن را برمی‌افروزد: من پیشی گرفتم و دیگری نی را می‌گیرد.•لَمُضْمِرٌ غُلَّةً تَخْبُو، فَيُضْرِمُهَا ⁎ إنِّي سبقتُ ويُعطي غيريَ القصبا
12. 12و برای گریه‌کنندهٔ بلندپایه‌ای که از تو امید داشتم، نه برای سیم و زر می‌گریم.•وَنادِبٌ رِفْعَةً قَدْ كُنْتُ آمُلُها ⁎ لَدَيْكَ لا فِضَّةً أبْكي ولاَ ذَهَبَا
13. 13تو را می‌خوانم، خواندن ستمدیده‌ای که وسیله‌اش این است: اگر بر من مهر نمی‌ورزی، بر ادب مهر بورز.•أدعوكَ دعوةَ مظلومٍ وسيلتهُ ⁎ إن لم تكنْ بي رحيماً فارحمِ الأدبا
14. 14وسایل شعری را که دربارهٔ تو است نگاه دار؛ برق‌های ربایننده جز کمتر از آن نرفته‌اند.•احفظ وسائلَ شعرٍ فيك ما ذهبتْ ⁎ خَواطِفُ البَرْق إلاَّ دُونَ ما ذَهَبَا
15. 15در شهرها غریبانه می‌روند و همواره در افق‌ها غریبی را مونس می‌شوند.•يغدونَ مُغترباتٍ في البلادِ فما ⁎ يزلنَ يؤنسنَ في الآفاقِ مُغتربا
16. 16و آن‌ها را تباه مکن، که روی زمین چیزی زیباتر از نظم قافیه‌ها نیست آنگاه که نسبی را بیابند.•ولا تُضعها، فما في الأرضِ أحسنُ منْ ⁎ نَظْمِ القَوَافي إِذا ماصَادَفَتْ حَسَبَا