قدْ شردَ الصبحُ هذا الليلَ عنْ أفقهِ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1بامداد این شب را از افق خود گریزاند و روزگار آنچه را از تلخی بود، گوارا کرد.•قدْ شردَ الصبحُ هذا الليلَ عنْ أفقهِ ⁎ وسَوَّغَ الدَّهْرُ ما قَدْ كانَ مِنْ شَرَقِهْ
2. 2در نوروز به خلق تندرستی رسید که روزگارِ نو، آنان را از کهنگی‌اش شفا داد.•سيقتْ إلى الخلقِ في النيروزِ عافيةٌ ⁎ بها شَفَاهُمْ جَدِيدٌ الدَّهْرِ مِنْ خَلَقهْ
3. 3چه بسا کسی که صبح‌گاهان و شبانگاهان با اندوه روز را به شب رسانده، بیدار گشت، و کسی که شب آشفته بود و به بالش تکیه زده بود.•يا ربِّ مصطبحٍ بالبثِّ مغتبقِ ⁎ صَحَا ومُشْتَجِرٍ لَيْلاً ومُرْتَفِقِهْ
4. 4چون قاسم جامهٔ زیبا پوشید، بامدادان به شادی رفت و شادی را با سوز خود به دیگران سرایت داد.•لما اكتَسَى القاسِمُ البُرْدَ الأَنِيقَ غَدَا ⁎ إلى السرورِ فأعداهُ على حرقهْ
5. 5خدا او را از رنج و بیماری درمان داد؛ نزدیک بود بخشندگی از بیم او مرگ را بچشد.•اللَّهُ عافَاهُ مِنْ كرْبٍ ومِنْ وصَبٍ ⁎ كادَ السماحُ يذوقُ الموتَ منْ فرقهْ
6. 6هیچ بزرگواری نماند مگر که زنجیری سنگین روزگار بر گردنش نهاد.•لم يبقَ ذو كرمٍ إلا وجامعةٌ ⁎ ثقيلةٌ قدْ حناها الدهرُ في عنقهْ
7. 7تو را از میوه‌های نیکی رسیده‌ترینش را چیدم، پروردگاری که از برگ خود جامهٔ انبوه و سرسبز بر تو پوشاند.•أَجْنَاكَ مِنْ ثَمَراتِ البر أيْنَعَها ⁎ ربُّ كساكَ الأثيثُ النضرَ منْ ورقهْ
8. 8تا گفته شود که ابودلف چنان شد که زیبایی صورتش بر خوی او چیره گشت.•حتىَّ يقالَ لقدْ أضحى أبو دلفٍ ⁎ وخَلْقُهُ قَدْ طَغَى حُسْناً على خُلقِهْ