أَفِيَّ تَنظِمُ قَوْلَ الزُّورِ والفَنَدِ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1آیا سخن دروغ و بیهوده را در من نظم می‌دهی، حال آنکه در شمار از هیچ هم ناچیزتری؟•أَفِيَّ تَنظِمُ قَوْلَ الزُّورِ والفَنَدِ ⁎ وأنتَ أنزرُ من لا شيءَ في العددِ؟
2. 2دلت را از دشمنی با من بر سوزشی بستی که از سوزش‌های جدایی در تن زیان‌بارتر است.•أشَرَجْتَ قَلْبَكَ مِنْ بُغْضِي على حُرَقٍ ⁎ أَضرُّ مِنْ حُرُقاتِ الهَجْرِ في الجَسَدِ
3. 3تنت را چنان لاغر کردی که اگر روزی بخواهم با کوبیدنت سرگرم شوم، دستم تو را نمی‌یابد!•أَنحَفْتَ جِسْمَكَ حتَّى لو هَمَمْتُ بأَن ⁎ ألهوا بصفعكَ يوماً لم تجدكَ يدي!
4. 4نسب مجوی، که فخر را یکجا گرد آوردی، و یاد، چون به حسد من منسوب شدی.•لا تَنتَسِبْ قَدْ حَويْتَ الفَخْرَ مُجتَمِعاً ⁎ والذكرَ إذ صرتَ منسوباً إلى حسدي
5. 5بیمت را چندان دراز کردی که هدف من شدی؛ خر از ترس بر شیر هم پیشی می‌گیرد!•أطلتَ روعكَ حتى صرتَ لي غرضاً ⁎ قَدْ يُقْدِمُ العَيْرُ مِنْ ذُعْر على الأسَدِ!