مُحَمّدُ بنُ حُمَيْدٍ أخلِقَتْ رِممُهْ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1محمد بن حمید، استخوان‌های پوسیده‌ات کهنه شد؛ از آن روز که خونت ریخته شد، آب بزرگواری ریخته شد.•مُحَمّدُ بنُ حُمَيْدٍ أخلِقَتْ رِممُهْ ⁎ أُرِيقَ ماءُ المَعالي مُذْ أُرِيقَ دَمُهْ
2. 2روزی که او آرمید، دست روزگار و دهانش بر بنی نبهان بیدار شد و میان ایشان تباهی کرد.•تنبهتْ لبني نبهانَ يومَ ثوى ⁎ يَدُ الزَّمانِ فعَاثَتْ فِيهمُ وَفَمُهْ
3. 3او را دیدم با حمایل شمشیر، چمباتمه زده، چون ماه شب‌چهارده که تاریکی‌هایش از چهره‌اش زدوده شده.•رأيتُه بنجادِ السيفِ محتبياً ⁎ كالبدرِ حين جلتْ عنْ وجهه ظلمهْ
4. 4در باغی که گل‌ها بر کناره‌هایش برآمده بود؛ چون بیدار شدم دانستم که آن‌ها نعمت‌های او بود.•في رَوْضَةٍ قد عَلا حَافاتِها زَهَرٌ ⁎ عَلِمْتُ عندَ انتِبَاهِي أَنَّها نِعَمُهْ
5. 5گفتم، در حالی که اشک از اندوه و از شادی روان بود و دو گونه‌ام پر از اشک جاری:•فقلتُ والدَمعُ من حزنٍ ومنْ فَرحٍ ⁎ يَجري ومد فلأ الخدينِ منسجمهْ
6. 6ای برادر جان، مگر مدت‌ها پیش نمردی؟ گفت: کسی که بزرگواری‌اش نمرده، نمرده است.•أَلَمْ تَمُتْ ياشَقِيقَ النَّفْسِ مُذْ زَمَنٍ؟ ⁎ فقال لي: لم يمتْ منْ لم يمتْ كرَمُهْ