ما منكَ سلْمى ولا أطلالُها الدُّرُسُ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1نه سلمی از توست و نه ویرانه‌های کهنه‌اش، و نه سخنگویان از پرندگان و نه لالان•ما منكَ سلْمى ولا أطـلالُها الدُّرُسُ ⁎ وَلا نَواطقُ من طيْرٍ ولا خُرُسُ
2. 2ای هاشم بن حدیج، اگر پدری چون قلمس می‌شمردی، آلودگی به تو نمی‌چسبید•ياهـاشمُ بن حُـدَيْـجٍ لـوْ عـدَدْتَ أبـاً ⁎ مثـل القـلَـمّـسِ لمْ يعْـلَقْ بك الـدّنَــسُ
3. 3آن‌گاه که نعمان پادشاه فرستاده‌ای را بامداد کرد و از قضاعه اسیرانی نزد او زندانی بودند•إذْ صَبّحَ الملكَ النعمانَ وافدُهُ ⁎ و من قُـضاعـة أسْـرَى. عنـده حُبُس
4. 4پس آنان را به برادری روزگار خرید، تا آنجا که زندگی کردند؛ کسی مانند او چنین نبود•فابتاعهمْ بإخاءِ الدّهْرِ ما عمَرُوا ⁎ فـلم ينَلْ مثْلهـا من مثـله أنَــس
5. 5یا چون حوی در بزرگواری‌اش بروی؛ دور است از تو حوی هنگامی که جستجو شود•أو رُحْتَ مثْلَ حُوَيٍّ في مكارِمِهِ ⁎ هيْهاتَ منكَ حُوَيّ حينَ يُلتمَسُ
6. 6یا چون سموأل، آن‌گاه که سرور گرد او گشت با لشکری پرهیاهو که می‌غرید•أو كالسموْألِ، إذ طافَ الهمامُ بهِ ⁎ في جحْفَـلٍ لَجِـبِ الأصْواتِ يرتجِسُ
7. 7پس فرزندمرگی را برگزید و به پیمان خود خیانت نکرد، چون گفتند: بنگر، رگ‌های گردن می‌شکافند•فـاختارَ ثُكـلاً، ولم يغـدرْ بـذمّـتـهِ ⁎ إذْ قيلَ أشرِفْ ترَ الأوْداجَ تنبجسُ
8. 8این بر نازی که ویژهٔ توست نیفزود؛ و چگونه جز زشتی با کودک خوار برابر شود•ما زَادَ ذاكَ على تِيهٍ خُصِصْتَ به ⁎ وكيْـفَ يعْـدلُ غيـر الســوءةِ الغرَسُ