ما حاجَة ٌ أوْلَى بِنُجْحٍ عاجِلٍ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1حاجتی را شایسته‌تر از کامیابی شتابان نیست از حاجتی که به ابوتمام وابسته شد•ما حاجَةٌ أوْلَى بِنُجْحٍ عاجِلٍ ⁎ من حـاجَـةٍ علِقَـتْ أبــا تَمّـامِ
2. 2شاخه‌ای که از ریشه‌های آبادانی استوار شد و ویژگی‌هایش در روزگاران ماند•فـرْعٌ تَمـكَـنَ من أرُومِ عِـمارَةٍ ⁎ بَقيَـتْ مَنـاقِـبُهـا على الأيّـامِ
3. 3چون تو را برای کاری مهم خواندم، پاسخم دادی: لبیک، و آب سخن مرا شیرین یافتی•لمّا نَـدَبْتُـكَ للمُـهمّ أجَـبْـتَني: ⁎ لبّيكَ، واستَعذَبتَ ماءَ كَلامي
4. 4پس وعده‌هایی را که پیوستی رها کن تا زادهٔ آن‌ها به کمال رسد•فَدَعِ الْمَواعِيدَ التي ألْحَقْتُها ⁎ حتى يَكُونَ نِتاجُها لتمامِ
5. 5اگر دستی برای یاری سوی من گشودی، تو را مانند شمشیر بران جنباندم•فإذا بَسَطْتَ يَداً إليّ بغَوْثَةٍ ⁎ فـلَـقَـدْ هـزَزْتُـكَ هـزّةَ الصّمـصـامِ
6. 6چه بسیار آتش جنگ و گمراهی را که خاموش کردم و شیرخوار نادانی را که از شیر گرفتم•كم نارِ حَرْبِ ضَلالَةٍ أطْفَأتَها ⁎ ورِضـاعِ جَهْـلٍ كِـدْتَـهُ بفطــامِ
7. 7پادشاهان پدرت را با چشمانی دیدند که با میل بزرگداشت سرمه کشیده شده بود•إنّ المُـلوكَ رَأوْا أبـاكَ بـأعْـيُـنٍ ⁎ قـدْ كُـحّـلَتْ بـمَـراوِدِ الإعْـظـامِ
8. 8و تاج‌های خود را به مجسمهٔ او سپردند، و خدا او را میان مردمان می‌داند•واسْتَوْدَعُوا تيجانَهُمْ تمثالَهُ ⁎ والله يَعلَمُهُ مَعَ الأقوامِ