لِمَنِ الدّيّا رُ تَسَرْبَلَتْ بِبِلاها

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1این خانه‌ها که جامهٔ فرسودگی پوشیده‌اند از آن کیست•لِمَنِ الدّيّا رُ تَسَـرْبَلَـتْ بِـبِـلاها ⁎ نسِيَتْكَ ربّتُها، وما تَنْسَاهَا
2. 2که صاحبش تو را فراموش کرده و تو او را فراموش نمی‌کنی•لا تَكْذِبَنّ، فما أراكَ بمُنْتَهٍ ⁎ عنها، وإن كلّفتَ أن تَشناهَا
3. 3دروغ مگو، که تو را از آن بازدارنده نمی‌بینم، هرچند خواسته شوی که دشمنش بداری•فاقْرِ الْهُمومَ، إذا عرَتكَ، شِمِلّةً ⁎ عبِلَتْ مناكبُها، وطالَ قَراهَا
4. 4پس غم‌ها را، چون تو را فرا گرفتند، با شتر نیرومند پذیرایی کن که دراز است پذیراییش•لِـتَزُورَ من قَـحْطانَ قَـرْمَ مَغاوِلٍ ⁎ لا مُعْجَباً صَلِفاً، ولا تَيّاهَا
5. 5تا از قحطان به دیدار سرور دلیری روی که نه خودپسند است و نه متکبر•خضَعَتْ لعُثمانَ بن عُثمانَ العُلى ⁎ حتى تَسَـنّمَ فوْقَها، فَـعَـلاهَـا
6. 6برای عثمان بن عثمان بلندمرتبه فروتن شدند تا بر فراز آنان رفت و بالا گرفت•تُمْسـي المَكارِمُ حيثُ يُمْسي رَحْلُهُ ⁎ وإذا غَدا في مَنزِلٍ أغْداهَا
7. 7بزرگواری‌ها هر جا که او منزل کند شب می‌گذرانند و چون بامداد در منزلی کند، بامداد می‌کنند•سَـيْفٌ مَـنَايا النّاسِ فيهِ كوامِنٌ ⁎ مَعطُوفَةُ اليُمنى على يُسراهَا
8. 8شمشیری که مرگ مردمان در آن نهفته است، دست راستش بر چپش خم شده•فإذا الخَليفَـةُ هَـزَّهُ لِـضَـريبَـةٍ ⁎ أنحى على مَكرُوهِها فَمَضاهَا
9. 9چون خلیفه او را برای ضربه‌ای بجنباند، به ناخوشی‌اش فرود می‌آید و می‌گذرد•وكذاكَ عَكٌّ لا تزالُ سُيُوفُها ⁎ تَنْهَلّ من مُهَجِ الكُماةِ ظُباهَا
10. 10و عک چنین است که شمشیرهایش همواره از جان دلیران سیراب است•فاحْذَرْ عَداوَتَها، وصَلّ لسلمِها ⁎ فكمَـا عَـرَفْتَ سُـيوفها وقَـناها
11. 11پس از دشمنی‌اش بپرهیز و به سازش با او بپیوند، چنانکه شمشیرها و نیزه‌هایش را شناخته‌ای•قوْمٌ إذا وَجِدَتْ عليكَ صُدورُهم ⁎ لم تَرْضَ عَنكَ مَنيّةٌ تَلْقاهَا