لَمّا تجلَّى الليْلُ وابْيَضّ الأفُقْ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1چون شب برگشود و افق سپید شد و پردهٔ شب از رخ راه‌ها کنار رفت•لَمّا تجلَّى الليْلُ وابْيَضّ الأفُقْ ⁎ وانجابَ سِتْرُ الليلِ عن وجه الطُّرُقْ
2. 2بامداد جوانی خوش‌چهره و خوش‌خوی به سراغم آمد، بزرگواری که چون بخوانی‌اش برمی‌خیزد، دلیر و چابک•باكرني سَهْلُ المحيّا والْخُلُقْ ⁎ نَـدْبٌ إذا استـنــدبـتَـه، شَـهمٌ لبِــــقْ
3. 3مرا به شکار می‌خواند: بگو، روان شو! با سگانی گوش‌آویز و چشم‌سالم•يـدعُـو:إلى الصّيـدِ ألا قـلتَ: انطلِقْ ⁎ بـأكْـلُــبٍ غُـضْــفٍ صحيحاتِ الحدَقْ
4. 4زرد‌رنگ یا سپید روشن، که گوش‌هایشان گویی پاره‌هایی از پارچه است•مِنْ أصْفَرِ اللّوْنِ ومبْيضٍّ يَقَقْ ⁎ كـأنّـمـا أذنـاهُ من بعـض المـزقْ