لَما بَدَا الثّعلَبٌ في سَفْحِ الجَبَلْ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1چون روباه در دامنهٔ کوه نمایان شد، بر سگم بانگ زدم: هان! و او چون پهلوان برآشفت•لَمـا بَـدَا الثّعلَـبٌ في سَـفْـحِ الجَـبَلْ ⁎ صِـحْتُ بكَلبي: ها!... فهاجَ كالبطلْ
2. 2سگی دلیر دل، پسندیده کار، آراسته به همهٔ خصلت‌ها و کامل•كَلبٌ جـريءُ القلبِ مَحمودُ العمَـلْ ⁎ مؤدَّبُ كلّ الخصالِ قد كَمُلْ
3. 3دست مرا از افسار کشید و بار گرفت، و روباه را چنان راند که بی‌اثر نبود•فَجاذَبَ المِقْوَدَ كَفّي، وحَمَلْ ⁎ وطَرَدَ الثّعْلَبَ طَرْداً ما بَطَلْ
4. 4و چون باز بر شکار گذشت، و او را پیچید، پیچیدنی شتابان، اما نکشت•ومَرّ كالصّقْرِ على الصّيدِ اشْتَمَلْ ⁎ فلَفّهُ لَفّاً سريعاً ما قَتَلْ