玉京秋 — پاییزِ پایتختِ یشمین (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1آب و مه گسترده است.•烟水阔。
2. 2جنگلِ بلند با واپسین پرتو بازی می‌کند و زنجرهٔ شامگاه سوزناک می‌خواند.•高林弄残照，晚蜩凄切。
3. 3کوبهٔ سبزِ رخت‌شویی آهنگ می‌پراکند و برگ‌ها بر نردهٔ سیمینِ چاه فرومی‌ریزند.•碧砧度韵，银床飘叶。
4. 4جامه در سایهٔ درختِ پائولونیا از شبنمِ سرد خیس شده؛ گل‌های خنک را می‌چینم و گاه دربارهٔ «برفِ پاییزی» (گلِ نی) شعر می‌گویم.•衣湿桐阴露冷，采凉花、时赋秋雪。
5. 5افسوس از آن جداییِ سبک.•叹轻别。
6. 6یک دامن رازِ پنهان که تنها زنجرهٔ پایِ دیوار می‌تواند بگوید.•一襟幽事，砌蛩能说。
7. 7اندیشهٔ غریبانه، چون نغمهٔ پاییزی را زمزمه می‌کنم، باز هراسان است.•客思吟商还怯。
8. 8آوازِ شکوه دراز است و کوزهٔ یشمین پنهانی ترک برداشته.•怨歌长、琼壶暗缺。
9. 9بادبزنِ سبز را مهر کم شده و جامهٔ سرخِ نیلوفر عطرش را باخته و همه به خاموشی گراییده.•翠扇恩疏，红衣香褪，翻成消歇。
10. 10استخوانِ یشمین در بادِ غرب؛ اندوهِ بزرگ‌تر آن است که فصلِ خنکیِ تازه بی‌کار گذشت.•玉骨西风，恨最恨、闲却新凉时节。
11. 11نیِ چو گلوگیر است.•楚箫咽。
12. 12کیست که در مهتابِ کم‌رنگ به برجِ غربی تکیه داده؟•谁倚西楼淡月。