绣鸾凤花犯 — گلِ آزرده (هوا فان) — در وصفِ نرگس (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1کنارِ رودِ چو، الههٔ شیانگ ناگهان پدیدار می‌شود و بی‌سخن اشکِ پاک می‌افشاند.•楚江湄，湘娥乍见，无言洒清泪。
2. 2حالی بهاری و کم‌رنگ.•淡然春意。
3. 3بیهوده تنها به بادِ شرقی تکیه داده؛ اندیشهٔ خوشبویش را به که بسپارد؟•空独倚东风，芳思谁寄。
4. 4راهِ گام‌های سبک بر موج سرد است و پاییز بی‌کرانه.•凌波路冷秋无际。
5. 5ابرِ خوشبو با هر گامش برمی‌خیزد.•香云随步起。
6. 6بیهوده به یاد دارم کفِ دستِ پریان در کاخِ هان را که زیرِ ماهِ روشن راست ایستاده بود.•谩记得，汉宫仙掌，亭亭明月底。
7. 7زهِ یخینِ چنگ، شکوه را پرمهرتر می‌نویسد؛ اندوهِ شاعرانِ چو که بیهوده ارکیده و گیاهانِ خوشبوی پنهان را سرودند.•冰弦写怨更多情，骚人恨，枉赋芳兰幽芷。
8. 8اندیشهٔ بهاری دور است؛ کیست که عطر و طعمِ این «عطرِ سرزمین» را بستاید؟•春思远，谁叹赏、国香风味。
9. 9با هم، یارانِ سرمای زمستان می‌شویم.•相将共、岁寒伴侣。
10. 10پنجرهٔ کوچک پاکیزه است و دودِ عود آستینِ سبز را خوشبو می‌کند.•小窗净、沈烟熏翠袂。
11. 11از رؤیایی پنهان بیدار می‌شوم: شبنمِ پاک قطره‌قطره و شاخه‌ای در سایهٔ چراغ.•幽梦觉，涓涓清露，一枝灯影里。