夏云峰 — به آهنگِ «شیا یون فِنگ» (قلهٔ ابرِ تابستان) (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1آسمان گشاده و ابرها بلند، جویبار کج و آب دور.•天阔云高，溪横水远。
2. 2آفتابِ شامگاه، هالهٔ سبکی از سرما برمی‌آورد.•晚日寒生轻晕。
3. 3پلکانِ آسوده خاموش است و پرزِ بید رفته‌رفته کم می‌شود؛ درهای سرخ بسته‌اند و آوای پری‌شاهرخ هنوز نازک است.•闲阶静、杨花渐少，朱门掩、莺声犹嫩。
4. 4افسوس که شتابان چینگ‌مینگ را پشتِ سر گذاشتم؛ تازه بقیهٔ عطرِ بهار را یافتم که اندوهی پنهان شده بود.•悔匆匆、过却清明，旋占得馀芳，已成幽恨。
5. 5چند روزی است که هوا گرفته و ابری است و شب‌های پیاپی سست و خسته‌ام.•都几日阴沈，连宵慵困。
6. 6برخاستم و دیدم شکوهِ بهار همه رفته است.•起来韶华都尽。
7. 7اندوه به دو ابرو رفته و از فراغت آزرده شده است.•怨入双眉闲斗损。
8. 8تازه دلِ او را چشیده‌ام و رفتارش را بس نزدیک می‌بینم.•乍品得情怀，看承全近。
9. 9حالتِ ژرفش جز خودپسندی نیست.•深深态、无非自许。
10. 10و دلِ بی‌حالش سرانجام از مردمان شرم دارد.•厌厌意、终羞人间。
11. 11چه کسی می‌داند که پنگ‌لای در خواب است؛ چون عطرِ مانده را فراموش کنم، گاه پیغامی می‌رسد.•争知道、梦里蓬莱，待忘了馀香，时传音信。
12. 12حتی اگر پری‌شاهرخ و گل بمانند، بادِ خاوری نمی‌ماند؛ و همین اندوهِ پیشِ چشم است.•纵留得莺花，东风不住，也则眼前愁闷。