送友人往宜春 — بدرقهٔ دوستی که به ییچون می‌رود (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1شکوفه‌های افتاده و پَرزِ بید، هیچ جا نیست که پراکنده نباشند.•落花兼柳絮，無處不紛紛。
2. 2از راهِ دور بیهوده بازمی‌گردی، و تنها آوای پری‌شاهرخ‌های روان را می‌شنوی.•遠道空歸去，流鶯獨自聞。
3. 3کنارِ پلِ روستایی آبِ آسیاب‌ها پرهیاهوست، و ابرها به برج‌های شهرِ کوهستانی درمی‌آیند.•野橋喧磑水，山郭入樓雲。
4. 4در خمِ نان‌لینگ، زادگاهِ دیرین، پاییز باز تو را بدرقه خواهم کرد.•故里南陵曲，秋期更送君。