清都夜境 — منظرهٔ شب در «پایتختِ پاک» (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1شب دیر شده و برج‌های پیوسته خاموش‌اند؛ ماهِ مایل چه درخشان و رخشان است.•夜久連觀靜，斜月何晶熒。
2. 2آسمانِ بی‌کران چون یشمِ سبز است، و ستارگانِ تابان یکایک بر آن دوخته شده‌اند.•寥天如碧玉，歷歷綴華星。
3. 3کوشک‌ها و ایوان‌ها خود سایه بر هم می‌افکنند؛ پنجره‌های ابرآسا ژرف و تاریک‌اند.•樓榭自陰暎，雲牖深冥冥。
4. 4ذره‌ای غبار آهسته هم برنمی‌خیزد؛ و پلکانِ یشمین در پرتوی سرد روشن است.•纖埃悄不起，玉砌寒光清。
5. 5دُرنای آرمیده سایه‌ای کم‌رنگ نشان می‌دهد؛ کاجِ خشکیده پر از پیکرهای شگفت است.•棲鶴露微影，枯松多怪形。
6. 6در رواقِ جنوبی نگهبانانِ آیینی باوقار ایستاده‌اند؛ گویی صدایشان را می‌توان شنید.•南廂儼容衛，音響如可聆。
7. 7برای گشودنِ درگاهِ قدیسان از تهیِ بی‌کران برمی‌آیم، و برای دیدارِ حقیقت‌یافتگان به صحنِ گسترده می‌شتابم.•啓聖發空洞，朝真趨廣庭。
8. 8آسوده تالارِ «مرواریدِ گل» را می‌گشایم، و در خاموشی کتابِ زرین‌نگار را می‌خوانم.•閑開蘂珠殿，暗閱金字經。
9. 9نفس را نگه می‌دارم تا جنبش آرام گیرد؛ جان را گرد می‌آورم و دل خود روشن می‌شود.•屏氣動方息，凝神心自靈。
10. 10اما آن که دور و دراز بر ارابه و اسب است، اندیشهٔ بی‌کرانش کی آرام خواهد گرفت؟•悠悠車馬上，浩思安得寧。