瑞鹤仙 — جاودانهٔ دُرنای خجسته (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1دشتِ حومه تازه از باران گذشته.•郊原初过雨。
2. 2برگ‌های پژمرده را پریشان می‌بینم که باد آرام گرفته و هنوز می‌رقصند.•见败叶零乱，风定犹舞。
3. 3آفتابِ مایل بر درختانِ انبوه آویخته است.•斜阳挂深树。
4. 4اندوهی غلیظ با ابروانی کم‌رنگ پیداست؛ کوه‌های دور چون ابروی زیبا.•映浓愁浅黛，遥山眉妩。
5. 5همان راهِ آمدنِ دیرین.•来时旧路。
6. 6هنوز گل‌های صخره، با زردی نازنین، نیمه شکفته‌اند.•尚岩花、娇黄半吐。
7. 7اما اکنون، تنها آبِ روانِ کنارِ جوی است که آدمی را چون گذشته می‌بیند.•到而今，唯有溪边流水，见人如故。
8. 8خاموش.•无语。
9. 9ایستگاهِ چاپار ژرف و آرام است؛ از اسب فرود می‌آیم و باز جایی را می‌جویم که روزی بر آن شعر نوشته بودم.•邮亭深静，下马还寻，旧曾题处。
10. 10سفری ملال‌آور و خسته.•无聊倦旅。
11. 11اندوهِ جدایی سخت‌ترین رنج است.•伤离恨，最愁苦。
12. 12گیرم که عطر را جمع کنم و آینه را نگاه دارم و سالی دیگر بازآیم، آیا چهرهٔ آدمی و گلِ هلو هنوز خواهد بود؟•纵收香藏镜，他年重到，人面桃花在否。
13. 13یاد می‌کنم آن تالارِ کوچک و پنجرهٔ پنهان را، که گاه در خواب به آن می‌روم.•念沈沈、小阁幽窗，有时梦去。