贺新郎 — هه شین لانگ: اندوهِ اوایلِ تابستان (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1از خواب برخاستم و پری‌شاهرخ‌ها نغمه سر می‌دادند.•睡起啼莺语。
2. 2خزهٔ سبز را پوشانده، پنجره‌ها رو به غروب، و گلبرگ‌های سرخِ آشفته بی‌شمار.•掩青苔、房栊向晚，乱红无数。
3. 3باد همهٔ گل‌های مانده را برد و کسی ندید؛ تنها بیدهای آویخته خود می‌رقصند.•吹尽残花无人见，惟有垂杨自舞。
4. 4کم‌کم مهِ گرم می‌آید و نخستین گرمای سبک بازمی‌گردد.•渐暖霭、初回轻暑。
5. 5بادبزنِ گران‌بها را دوباره برمی‌دارم تا سایهٔ ماهِ روشن را بجویم؛ غبار پنهانی بر آن نشسته و هنوز دخترِ سوار بر ققنوس بر آن است.•宝扇重寻明月影，暗尘侵、尚有乘鸾女。
6. 6اندوهِ کهن را بیدار کرد، چنین ناگهان!•惊旧恨，遽如许。
7. 7خوابِ جیانگ‌نان بر کرانهٔ رودِ پهن گسست.•江南梦断横江渚。
8. 8موج به آسمان چسبیده، رود به سبزیِ انگور بالا آمده، و نیمی از آسمان مه و باران است.•浪黏天、葡萄涨绿，半空烟雨。
9. 9بی‌کران است اندیشهٔ امواجِ لاجوردیِ پیشِ برج؛ چه کسی گلِ پین می‌چیند تا برایم بفرستد؟•无限楼前沧波意，谁采苹花寄取。
10. 10تنها با اندوه می‌نگرم قایقِ ارکیده‌ای را که آرام می‌رود.•但怅望、兰舟容与。
11. 11بادبان‌های ابری ده‌هزار فرسنگی کی می‌رسند؟ غازِ وحشیِ تنها را بدرقه می‌کنم و نگاهم را هزار کوه بسته است.•万里云帆何时到，送孤鸿、目断千山阻。
12. 12چه کسی برایم «جامهٔ رشته‌طلایی» را بخواند؟•谁为我，唱金缕。