菩薩蠻 十三 — پوسا‌مان (سیزدهم) (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1پس از باران، روزی روشن و درخشان بر درختِ ابریشم؛ ده‌هزار شاخهٔ خوشبو با رشته‌های سرخ می‌جنبد.•雨晴夜合玲瓏日，萬枝香嫋紅絲拂。
2. 2در رؤیایی آسوده تالارِ زرین را به یاد می‌آورد، و حیاطی که در آن گیاهِ فراموشیِ اندوه بالیده است.•閑夢憶金堂，滿庭萱草長。
3. 3پردهٔ گلدوزی فرو افتاده و آویخته؛ سرمهٔ ابروانش سبز است، چون کوه‌های دور.•繡簾垂{罒/彔}𦌉，眉黛遠山綠。
4. 4آبِ بهار از زیرِ پلِ جویبار می‌گذرد؛ بر نرده تکیه می‌زند و جانش رو به گداختن است.•春水渡溪橋，凭闌魂欲消。