送李十四山東遊 — بدرقهٔ لیِ چهاردهم به سفرِ شرقِ کوهستان (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1در دربارِ فرزانه، مردی شایسته ناشناخته مانده بود؛ دل گشوده به دیدارِ والاترین رفت.•聖朝有遺逸，披膽謁至尊。
2. 2نه برای سودای جاه و نواخت؛ سوگند خورده بود که مردمِ سیاه‌سر را نجات دهد.•豈是貿榮寵，誓將救元元。
3. 3زورمندان و بزرگان او را به سودِ خود نیافتند؛ نامه‌اش در دروازهٔ کاخ بایگانی شد و خاک خورد.•權豪非所便，書奏寢禁門。
4. 4در چانگ‌آن باده نوشید و سرود بلند خواند؛ خشمِ وفادارانه‌اش فروخوردنی نبود.•高歌長安酒，忠憤不可吞。
5. 5ناگاه به لوه‌یانگ آمد و میهمان شد و هر روز با آرام‌دلان گفت‌وگو کرد.•欻來客河洛，日與靜者論。
6. 6نجاتِ جهان در چشمش کاری خرد شد؛ با شنگرف جان را پایدار می‌کند.•濟世飜小事，丹砂駐精魂。
7. 7سفرِ شرقی را دیگر بندی نیست؛ لیانگ و چو فرمانروایانِ بزرگ بسیار دارند.•東遊無復繫，梁楚多大蕃。
8. 8سخنِ بلندش امیران را خواهد جنباند؛ دلِ گشاده‌اش از هیاهوی غبار رهاست.•高論動侯伯，疎懷脫塵喧。
9. 9تو را تا دشتِ دروازهٔ پایتخت بدرقه می‌کنم؛ در بیشه از جامِ من بنوش.•送君都門野，飲我林中樽。
10. 10اسب نگاه داشته به راهِ شرق می‌نگرم؛ ابرهای سپید باغِ لیانگ را پر کرده‌اند.•立馬望東道，白雲滿梁園。
11. 11درنگ می‌کنم؛ چه هدیه‌ات دهم؟ جز سخنانِ همهٔ عمرم چیزی نیست.•踟躕欲何贈，空是平生言。