桃源行 — ترانهٔ چشمهٔ شکوفهٔ هلو (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1قایقِ ماهیگیر در پیِ آب، دل به کوهِ بهاری داده؛ دو سوی گذرگاهِ کهن را شکوفهٔ هلو گرفته است.•漁舟逐水愛山春，兩岸桃花夾古津。
2. 2به تماشای درختانِ سرخ نشسته و دوری را درنمی‌یابد؛ تا انتهای نهرِ سبز می‌رود و کسی را نمی‌بیند.•坐看紅樹不知遠，行盡青溪不見人。
3. 3از دهانهٔ کوه پنهانی پیش می‌رود و راه پیچاپیچ است؛ ناگاه کوه گشوده می‌شود و دشتی هموار پیداست.•山口潛行始隈隩，山開曠望旋平陸。
4. 4از دور جایی درختانِ ابرآلود انبوه شده‌اند و چون نزدیک می‌شود هزار خانه میانِ گل و خیزران پراکنده‌اند.•遙看一處攢雲樹，近入千家散花竹。
5. 5مهمان (ماهیگیر) نخستین بار نام‌هایی از عهدِ هان به آنان می‌گوید و ساکنان هنوز جامهٔ روزگارِ سرزمینِ تسین را عوض نکرده‌اند.•樵客初傳漢姓名，居人未改秦衣服。
6. 6ساکنان همه در چشمهٔ وولینگ می‌زیند و بیرون از جهان کشت و کار برپا کرده‌اند.•居人共住武陵源，還從物外起田園。
7. 7در مهتاب زیرِ کاج‌ها پنجره‌ها آرام‌اند و چون آفتاب از ابر برمی‌آید سگ و خروس بانگ برمی‌دارند.•月明松下房櫳靜，日出雲中雞犬喧。
8. 8چون شنیدند مهمانی از جهانِ مردم آمده، شگفت‌زده گرد آمدند و هر یک او را به خانه برد و از شهرها پرسید.•驚聞俗客爭來集，競引還家問都邑。
9. 9سپیده‌دم کوچه‌ها را می‌روبند و گل‌ها شکفته‌اند؛ شامگاه ماهیگیران و هیزم‌شکنان بر آب بازمی‌گردند.•平明閭巷掃花開，薄暮漁樵乘水入。
10. 10نخست برای گریز از آشوب از میانِ مردم رفتند و چون پری شدند دیگر بازنگشتند.•初因避地去人間，及至成仙遂不還。
11. 11در این دره کیست که از کارِ جهان خبر داشته باشد؟ و از جهان تنها کوه‌های ابرآلودِ تهی پیداست.•峽裏誰知有人事，世中遙望空雲山。
12. 12ماهیگیر گمان نبرد که دیدنِ آن سرزمینِ مینوی دشوار است؛ دلش هنوز از غبار پاک نشده بود و یادِ زادگاه کرد.•不疑靈境難聞見，塵心未盡思鄉縣。
13. 13از غار بیرون آمد، هر چند کوه و آب میان افتاد، و می‌اندیشید که از خانه دل بکَند و باز برای همیشه به آنجا رود.•出洞無論隔山水，辭家終擬長遊衍。
14. 14گمان می‌کرد راهِ رفته را گم نخواهد کرد؛ چه می‌دانست که قله‌ها و دره‌ها اکنون دگرگون شده‌اند.•自謂經過舊不迷，安知峯壑今來變。
15. 15آن زمان تنها به یاد داشت که در ژرفای کوه رفته و چند بار نهرِ سبز را تا جنگلِ ابرها پیموده است.•當時只記入山深，青溪幾度到雲林。
16. 16بهار که رسید، همه‌جا آبِ شکوفهٔ هلوست؛ و دیگر نمی‌داند چشمهٔ پریان را کجا بجوید.•春來遍是桃花水，不辨仙源何處尋。