1. ۱جانا، دلم ز فرقت تو خون همی شودو اندوه من ز عشق تو افزون همی شود
2. ۲خون کرده ای دلم ، نه نخستین کسی منم کندر فراق تو دل او خون همی شود
3. ۳لیلی شدی بحسن و مرا در هوای تو دل بی قرار چون دل مجنون همی شود
4. ۴رویم چو زر پخته شدست وز چشم من سیم گداختست ، که بیرون همی شود
5. ۵من مفلسم و لیک ز روی وز چشم من آفاق پر خزاین قارون همی شود
6. ۶با روی چون بهاری وزین روی چون بهار هر لحظه ایت طبع دگرگون همی شود
7. ۷مسکین تنم ز هجر تو محنت همی کشد خرم دل ز جور تو محزون همی شود
8. ۸آن طبع مهربان تو با من بدین صفت نامهربان ندانم تا چون همی شود
9. ۹ماو جناب شاه ، که بخت هنروران از خاک آن جناب همایون همی شود
10. ۱۰خورشید خسروان ملک اتسز ، که ملک او در قاعده چو ملک فریدون همی شود
11. ۱۱شاهی ، که روز حرب ز خون عدوی او صحرای رزمگاه چو جیحون همی شود
12. ۱۲دستش باصطناع چو دریا همی بودقدرش بارتفاع چو گردون همی شود
13. ۱۳ایام اهل دانش و اوقات اهل شرع از دیدنش مبارک و میمون همی شود
14. ۱۴ای خسروی، که روز ملاقات خاک دشت از خون کشتگان تو معجون همی شود
15. ۱۵تأیید با لوای تو وصلت همی کند و اقبال با هوای تو مقرون همی شود
16. ۱۶رأی تو نور زهرهٔ از هر همی دهد لفظ تو لؤلؤ مکنون همی شود
17. ۱۷از باد کینهٔ تو چو اوطان عادیان اوطان دشمنان تو هامون همی شود
18. ۱۸اسلام را بشرکت تیغ تو قوتست موسی قوی بشرکت هارون همی شود
19. ۱۹صد نکته از بدایع و صد بذله از علوم در کمترینه لفظ تو مضمون همی شود
20. ۲۰از فتنهٔ سپاه بلا در امان بود آنکس که او بمهر تو مفتون همی شود
21. ۲۱ایام را رسوم تو رونق همی دهد و اسلام را علوم تو قانون همی شود
22. ۲۲شاها، خدایگانا، بی جان تو تنم مقهور کیده هر خس و هر دون همی شود
23. ۲۳از بسکه اهل علم بصدرت شدند جمع صدر تو چون رواق فلاطون همی شود
24. ۲۴از دست حادثات زمانه دلم زبون زین پیشتر نمی شد واکنون همی شود
25. ۲۵ای لطف پادشاه ، نظری کن که بیگناه جانم اسیر اختر وارون همی شود
26. ۲۶وی طاهر حسن ، برون ران که بی سبب جیش امین بکشتن مأمون همی شود
27. ۲۷تا بی قلم بصنع الهی بر آسمان شکل هلال بر صفت نون همی شود
28. ۲۸بادی تو بر سریر جلالت ، که خصم تو در خاک از حسام تو مدفون همی شود