1. ۱دیدار تو ، ای جان جهان ، راحت جانستروی تو تماشاگه عشاق جهانست
2. ۲در خد تو ، ای آفت دین ، زایش دینستدر جعد تو ، ای راحت جان ، کاهش جانست
3. ۳تنگ شکرست آنکه تو گویی ، نه حدثیستدرج دررست آنکه تو داری ، نه دهانست
4. ۴بر هر گره جعد تو صد شعبده پیداست در هر مژهٔ شوخ تو صد فتنه نهانست
5. ۵هستم من بیچاره ز اندیشه سبک دل تا بر من بیچاره ترا روی گرانست
6. ۶مانند کمان گشته مرا قامت تیر زان غمزه و آن ابرو چون تیر و کمانست
7. ۷تنگست و نزارست مرا شکل دل و تن چونانکه ترا شکل دهانست و میانست
8. ۸جنگ تو صلح تو همه بیم و امیدستوصل تو هجر تو همه سود و زیانست
9. ۹از بند هوای تو کرا روی نجاتست ؟وز تیر جفای تو کرا بوی امانست؟
10. ۱۰هر چند دلم را بستم گوش گرفتند جایی کشد اندوه تو کز فتنه نشانست
11. ۱۱از فتنه نشان نیز نبیند دلم ، ایراکدر سایهٔ اقبال شه فتنه نشانست
12. ۱۲عنوان ظفر ، نصرة دین ، آنکه حریمشاز صرف زمان مرجع ابنای زمانست
13. ۱۳مقصود قرآن ، اتسز غازی ، که در اواز روی شرف کعبهٔ اولاد قرآنست
14. ۱۴کوشنده دل او بوغا قاهر بحرست بخشنده کف او بسخا ناسخ کانست
15. ۱۵در دولت او مصلحت خرد و بزرگیست در خدمت او مفخرت و پیر و جوانست
16. ۱۶ای آنکه بهیجا فزع خنجر و رمحت اصل جزع اهل ضرابست و طعانست
17. ۱۷در پای جلال تو ز تایید رکابست در دست کمال تو ز اقبال عنانست
18. ۱۸اخبار معالی تو بی عد و شمارست و آثار مساعی تو بی حد و کرانست
19. ۱۹در معرکه و صد ز تأیید الهیتهم معجزهٔ سیف و هم اعجاز بیانست
20. ۲۰حاشا که ترا بحر کرم خوانم ، کز بحربیشی بود آنرا که چنان بذل و بنانست
21. ۲۱هنگام سکون حزم تو بر مثل یقینستهنگام مضا عزم تو مانند گمانست
22. ۲۲از بهر تقاضای روان روز ملاقات تیغ تو روان در تن اعدا چو روانست
23. ۲۳شاها، تویی آن کسش که انعام و بافضل دست تو بارزاق بشر کرده ضمانست
24. ۲۴مراهل نسب را و خداوند حسب را در مجلس و در صدر تو تمکین و مکانست
25. ۲۵چون صدر تو بیند ، بنهد آلت رحلت هر طالب خیری ، که در آفاق روانست
26. ۲۶دور از تو تن من ، که ز تو دید عزیزی بی عز قبول تو گرفتار هوانست
27. ۲۷دانی که پس از خلد چه شد حالت آدم ؟بی حضرت چون خلد توام حال چنانست
28. ۲۸هر حادثه کز دهر در اخبار بگویندبر من همه از فرقت صدر تو عیانست
29. ۲۹روزان و شبان در دل و در چشم من از رنجاندیشه چو پیکان و مژه همضو سناست
30. ۳۰تا باغ پر از گوهر و تا راغ پر از زراز صنع بهارست وز تاثیر خزانست
31. ۳۱ذات تو متین باد ، که رأی تو متینستذکر تو روان باد ، که حکم تو روانست
32. ۳۲با زور و توان ساعد و بازوت ، که ملت از ساعد و بازوی تو بازور و تواناست
33. ۳۳مقصور بر اوصاف هنرهای تو باداتا در دهن هیچ هنر پیشه زبانست
34. ۳۴با لعب چون سرو روان باد ترا عیش کز رشک تو بدخواه تو چون نال نوانست