1. ۱فدای بلخ دل من،که روضهٔ ارمستحریم او بامان همچو بیضهٔ حرمست
2. ۲همه سعادت بلخ و همه سلامت او که بیضهٔ حرمست و چو روضهٔ ارمست
3. ۳نه بحر و چرخ و لیکن چو بحر و چرخ مقیمپر از جواهر مجد و کواکب حرمست
4. ۴چنین مواخر آن خطه را بسیست و لیک همه بجنب وجود ضیاء دین عدمست
5. ۵پناه دودهٔ حیدر که از سیاست اوتفاخر عربست و تظاهر عجمست
6. ۶بزرگواری ، فرزانه ای ، خداوندیکه پیش درگه او پشت آسمان بخمست
7. ۷بلند همت او همچو چرخ مرفوعستبزرگ مجلس او همچو کعبه محترمست
8. ۸بهر کجا که نهد در طریق دین قدمی همه ذخایر عقبی طفیل آن قدمست
9. ۹بعلم و حلم و سخا و وفا عدل و حیابعالم چون اندر جد خویشتن علمست
10. ۱۰ضیاء دین پیمبر تو آن سرافرازی که بر صحیفهٔ اقبال نام تو رقمست
11. ۱۱معلقست بفرخنده کلک میمونت همه مصالح دنیا ، مگر نگین جمست؟
12. ۱۲هر آنکه پیش تو همچو قلم بسر نرودسرش بریده و سینه دریده چون قلمست
13. ۱۳بنظم و نثر در الفاظ تو همه نکتستبامر و نهی در احکام تو همه حکمست
14. ۱۴ضمیر ناصح صدرت خزانهٔ طربستروان حاسد جاهت نشانهٔ المست
15. ۱۵منم که تا ز جناب و دور ماندستم هر آن دمی که برآرم ندیدم او ندمست
16. ۱۶زشوق مجلس و هجر رخ توام دل و چشمیکی عدیل تفست و یکی ندیم نمست
17. ۱۷عنای طبع من و روح روح من بی توچو دولت تو فزون و چو حاسد تو کمست
18. ۱۸مراست غم که کنون صدر تو نمیبینمکسی که صدرتو بیند بعالمش چه غمست؟
19. ۱۹همیشه تا که حدوثست و صف هر موجود مگر خدای تعالی که وصف او قدمست
20. ۲۰دل تو شاد و رخت تازه باد ، کز بر چرخ دل عدوی تو پرانده و رخش دژمست