1. ۱به پیری، از چه رو می افگنی کار جوانی راچه میدانی که سلخی هست، ماه زندگانی را
2. ۲کسی کز بار پیری حلقه شد قد چو شمشادشسراپا چشم گردیده است و، میجوید جوانی را
3. ۳دلیلی بهتر از افتادگی نبود ره حق راکه از بالای پستی، آب دارد این روانی را
4. ۴در آفت خانه دنیا، تلاش خاکساری کنزمین بودن سپر باشد، بلای آسمانی را
5. ۵اگر خواهی نشاط، از حاصل گیتی بکش دامنکه دارد سرو، از آزادگی رقص روانی را
6. ۶به وضع کهنه دیر این جهان، با این دل غمگینبسی خندی، اگر بینی رباط زعفرانی را
7. ۷گرفت از دست ما پیری، همه بود و نبود مابه ما نگذاشت واعظ، هیچ جز داغ جوانی را