1. ۱دولت آن باشد که حق را بنده فرمانی کنیبر سریر فقر بنشینی و، سلطانی کنی
2. ۲جز به بیداری نگردد این ره خوابیده طیکار دشوار و، تو میخواهی تن آسانی کنی
3. ۳نیست با شاهی میسر عیش درویشی، ولیمیتوان پادشاهی با پریشانی کنی!
4. ۴تا به کی بر درگه دونان نشینی از طمع؟پادشاه وقت خویشی، چند دربانی کنی؟!
5. ۵عقد دندانها ز پیری سست شد، یعنی دگربر سر دنیا نباید سخت دندانی کنی
6. ۶گر بدانی قیمت عمری که کردی خرج هیچهر نفس را صرف آه پشیمانی کنی
7. ۷غم که با هر یکدمش عمری توان کردن نشاطحیف باشد حیف، آن را چین پیشانی کنی
8. ۸مردمان حرف هم از غوغای دنیا نشنوندچند واعظ چون قلم مشق سخندانی کنی؟!