1. ۱با من نگاه او کرد، هر چند پهلوانیآخر بخاکم افتاد، از فیض ناتوانی
2. ۲از بار دوری آن مهر سپهر خوبیچون ماه نو خمیدم، در اول جوانی
3. ۳ماند قلم ز تحریر، از کثرت سیاهیطغیان حرف نگذاشت ما را بهمزبانی
4. ۴دمسردی نصیحت هرچند آورد زورسیلاب اشک گرمم، کی افتد از روانی؟!
5. ۵واعظ ز بی نشانی، ایمن ز دشمنان شدگنج از نهفتگی نیست محتاج پاسبانی!