1. ۱به گوش آنکه بود بهره‌ور ز فهمیدنصدای ریختن آبروست خندیدن
2. ۲سفر برون برد از طبع مرد خامی‌هاکباب پخته نگردد، مگر به گردیدن
3. ۳ترا به سختی ایام می‌کنند آگاهکه چشم را سبب بینش است مالیدن
4. ۴ز بی‌دماغی خود از سلوک اهل زمانبه این خوشم که ندارم دماغ رنجیدن
5. ۵ز سطر رشته زنار خواندن این مضمونکه: کفر محض بود گرد خلق گردیدن!
6. ۶ز بخل خرج، ره دخل بسته می‌گرددکه شیر پستان کم گردد از ندوشیدن
7. ۷چه گوش پند شنو، چشم داری از مردم؟چو هست کار تو واعظ، همیشه نشنیدن!