1. ۱بشکند از ناتوانی استخوان در پیکرمقطره اشکی اگر غلتد ز مژگان ترم
2. ۲دور شد از آب وصلش تا چو ماهی پیکرمچون زبان تشنه می‌چسبد به کام بسترم
3. ۳گرچه تندم، خاطری هرگز نرنجانیده‌امدر گلستان جهان خارم، ولی خارترم
4. ۴آتش افسرده‌ام، اما ز سوز دل هنوزمی‌کند روشن چراغ آیینه از خاکسترم
5. ۵رشته عمرم ندارد گوهری، غیر از سخننسخه برگشته بختی را تو گویی مسطرم
6. ۶با گران‌جانان به جز نرمی ندارم چاره‌ایسرمه می‌گردم ز ضعف، ار کار افتد بر سرم
7. ۷نیست واعظ شکوه از عریانیم، کز فیض عشقجامه گوهر نگار اشک باشد در برم