1. ۱نوبهار آمد، خردگو فکر زنجیرم کندحیف چندان نیست کز دیوانگی سیرم کند؟!
2. ۲آن سیه رویم که بحر رحمت او هر نفسبخشش صرف جهانی، صرف تقصیرم کند
3. ۳تااکه یاد عالم طفلی کنم  حسرت کشمروزگار از موی سر زآن کاسه پر شیرم کند
4. ۴نور اقبالی که من در جبهه دیدم ترک راپشت پایی دور نبود گر جهانگیرم کند
5. ۵زان خرابم من که معمار جهان بهر شگوندایم از آب و گل سیلاب، تعمیرم کند