1. ۱این حریفان که گهی زاهد و گه اوباشنداز پی وسعت روزی، نخود هرآشند
2. ۲رفته دندان و، پی نقش و نگارند هنوزگویی این طفل مزاجان صدف نقاشند
3. ۳جمله بینا به عیوب هم و، کور از هنرندهمه در شام سیه رویی خود خفاشند
4. ۴عیب هم را همه چشمند و زبان، چون مقراضروز و شب همدم یکدیگر و، در پرخاشند
5. ۵سینه ها، ز آتش کینها شده فانوس خیالرازها زان همه در پرده دلها فاشند
6. ۶نه همین کلک تو واعظ گهرافشان شده استراست گویان همه با دیده گوهر پاشند