1. ۱زحمت ایام، راحت‌جو فزون‌تر می‌کشدسختی از دوران برای بالش پر می‌کشد
2. ۲بهر نیکان، می‌توان رنج گران‌جانان کشیدبار هر سنگی ترازو بهر گوهر می‌کشد
3. ۳در دل آسای پریشانان مباش از شانه کمکز نوازش زلف‌ها را دست بر سر می‌کشد
4. ۴شایدش گردد گرفتن‌های مفلس عذرخواهزحمتی کز شرم دادن‌ها توانگر می‌کشد
5. ۵گر کند قصد هلاک خویش مفلس، دور نیستدر بهاران بید از آن بر خویش خنجر می‌کشد
6. ۶گلستان آب خود از سرچشمه می‌گیرد، نه جواین قدر سائل چه منت از توانگر می‌کشد؟!
7. ۷نیست هرگز حسرت قیمت‌شناسان سخنکلک واعظ هر نفس آهی ز دل برمی‌کشد