1. ۱گلی تو، گل! نظر اما نمیتوانم کردملی، دماغ تر اما نمیتوانم کرد
2. ۲کنم بآتش فریاد، کوه را سیلابدل ترا خبر اما نمیتوانم کرد
3. ۳ضرور گشته ز خود رفتنی مرا ز غمشز کوی او سفر اما نمیتوانم کرد
4. ۴عجب بلای سیاهی است زلف پر شکنشاز این بلا حذر اما نمیتوانم کرد
5. ۵هزار معنی نازک ز هیچ میسازمسخن از آن کمر اما نمیتوانم کرد
6. ۶نظر بهر که کنم جلوه گاه جانانستبغیر او نظر اما نمیتوانم کرد
7. ۷نظر به غیر گرفتم کنم، نگاه ز شرمبروی کس، دگر اما نمیتوانم کرد
8. ۸اگر به دامن پاک رخش نگاه کنمباین دو چشم تر اما نمیتوانم کرد
9. ۹چه سود خاک شدم گر به راه وعده او؟ز دست او به سر اما نمیتوانم کرد
10. ۱۰توانم از همه کس بهر خاطر تو گذشتز خاطرت گذر اما نمیتوانم کرد
11. ۱۱پرم چو غنچه، ز اشک و، ز تاب آن گل رورخی بگریه تر اما نمی توانم کرد
12. ۱۲خیال سرو تو خواهد بلند پروازیبه این شکسته پر اما نمی توانم کرد
13. ۱۳تلاش شور من از بهر سنگ طفلانستتلاش سیم و زر اما نمیتوانم کرد
14. ۱۴گرفتم اینکه توانم تلاش روزی کردبیاری هنر اما نمیتوانم کرد
15. ۱۵ز ناز گفت که یک چشم صبر کن ز رخمبه چشم، این قدر اما نمیتوانم کرد
16. ۱۶گرفتم اینکه کنم سیر گلشن رویشغمش ز دل بدر اما نمیتوانم کرد
17. ۱۷تو جمله دلبری و، من تمام دل شده امبدادنش جگر اما نمیتوانم کرد
18. ۱۸سر از محیط عدم بر زدم بسان حبابزخویش سر بدر اما نمیتوانم کرد
19. ۱۹چو سنگ ز آتش من گشته خانه ها روشنچراغ خویش بر اما نمیتوانم کرد
20. ۲۰سراغ کعبه مقصود کرده ام واعظسراغ همسفر اما نمیتوانم کرد