1. ۱واعظ مکن نصیحت خود صرف ما عبثدر چشم کور چند کشی توتیا عبث
2. ۲سرگشتگی است منزل از خود گذشتگاننقش قدم فتاده بدنبال ما عبث
3. ۳تا کی برنگ مردم عالم برآمدن؟آیینه شد بهر بدو نیک آشنا عبث
4. ۴کردم ز خدمت تو هما را بزیر بارنشکستم استخوان چون نی بوریا عبث
5. ۵مقصود از سفر گرو از عمر بردنستتاکی دوی بکوه و کمر چون صدا عبث؟
6. ۶با اشک و ناله بر هر دانه یی ز رزقای دل ملرز این همه چون آسیا عبث؟
7. ۷این گل که من ز الفت احباب چیده امواعظ به خویش نیز شدم آشنا عبث